HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecurro — definition

Conjugation of praecurro

Regular CEFR B2
[prae̯ˈkʊr.roː]

to run before Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecurrō
tū praecurris
is / ea / id praecurrit
nōs praecurrimus
vōs praecurritis
eī / eae / ea praecurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego praecurrēbam
tū praecurrēbās
is / ea / id praecurrēbat
nōs praecurrēbāmus
vōs praecurrēbātis
eī / eae / ea praecurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego praecurram
tū praecurrēs
is / ea / id praecurret
nōs praecurrēmus
vōs praecurrētis
eī / eae / ea praecurrent
Indicātīvus perfectum
ego praecurrī
tū praecurristī
is / ea / id praecurrit
nōs praecurrimus
vōs praecurristis
eī / eae / ea praecurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecurreram
tū praecurrerās
is / ea / id praecurrerat
nōs praecurrerāmus
vōs praecurrerātis
eī / eae / ea praecurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecurrerō
tū praecurreris
is / ea / id praecurrerit
nōs praecurrerimus
vōs praecurreritis
eī / eae / ea praecurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecurram
tū praecurrās
is / ea / id praecurrat
nōs praecurrāmus
vōs praecurrātis
eī / eae / ea praecurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecurrerem
tū praecurrerēs
is / ea / id praecurreret
nōs praecurrerēmus
vōs praecurrerētis
eī / eae / ea praecurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecurrerim
tū praecurrerīs
is / ea / id praecurrerit
nōs praecurrerīmus
vōs praecurrerītis
eī / eae / ea praecurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecurrissem
tū praecurrissēs
is / ea / id praecurrisset
nōs praecurrissēmus
vōs praecurrissētis
eī / eae / ea praecurrissent
Imperātīvus praesēns
tū praecurre
vōs praecurrite
Imperātīvus futūrum
tū praecurritō
is / ea / id praecurritō
vōs praecurritōte
eī / eae / ea praecurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praecurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— praecurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecursūrum esse
Participium praesēns
— praecurrēns
Participium futūrum
— praecursūrus
Gerundium (genitīvus)
— praecurrendī
Gerundium (datīvus)
— praecurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praecurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— praecurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praecursum
Supīnum (ablātīvus)
— praecursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecurror
tū praecurreris
is / ea / id praecurritur
nōs praecurrimur
vōs praecurriminī
eī / eae / ea praecurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego praecurrēbar
tū praecurrēbāris
is / ea / id praecurrēbātur
nōs praecurrēbāmur
vōs praecurrēbāminī
eī / eae / ea praecurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praecurrar
tū praecurrēris
is / ea / id praecurrētur
nōs praecurrēmur
vōs praecurrēminī
eī / eae / ea praecurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecurrar
tū praecurrāris
is / ea / id praecurrātur
nōs praecurrāmur
vōs praecurrāminī
eī / eae / ea praecurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecurrerer
tū praecurrerēris
is / ea / id praecurrerētur
nōs praecurrerēmur
vōs praecurrerēminī
eī / eae / ea praecurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū praecurrere
vōs praecurriminī
Imperātīvus futūrum
tū praecurritor
is / ea / id praecurritor
eī / eae / ea praecurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praecurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— praecursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecursum īrī
Participium perfectum
— praecursus
Participium futūrum
— praecurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary