HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecurro — definición

Conjugation of praecurro

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈkʊr.roː]/

to run before Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecurrō
praecurris
is / ea / id praecurrit
nōs praecurrimus
vōs praecurritis
eī / eae / ea praecurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego praecurrēbam
praecurrēbās
is / ea / id praecurrēbat
nōs praecurrēbāmus
vōs praecurrēbātis
eī / eae / ea praecurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego praecurram
praecurrēs
is / ea / id praecurret
nōs praecurrēmus
vōs praecurrētis
eī / eae / ea praecurrent
Indicātīvus perfectum
ego praecurrī
praecurristī
is / ea / id praecurrit
nōs praecurrimus
vōs praecurristis
eī / eae / ea praecurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecurreram
praecurrerās
is / ea / id praecurrerat
nōs praecurrerāmus
vōs praecurrerātis
eī / eae / ea praecurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecurrerō
praecurreris
is / ea / id praecurrerit
nōs praecurrerimus
vōs praecurreritis
eī / eae / ea praecurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecurram
praecurrās
is / ea / id praecurrat
nōs praecurrāmus
vōs praecurrātis
eī / eae / ea praecurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecurrerem
praecurrerēs
is / ea / id praecurreret
nōs praecurrerēmus
vōs praecurrerētis
eī / eae / ea praecurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecurrerim
praecurrerīs
is / ea / id praecurrerit
nōs praecurrerīmus
vōs praecurrerītis
eī / eae / ea praecurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecurrissem
praecurrissēs
is / ea / id praecurrisset
nōs praecurrissēmus
vōs praecurrissētis
eī / eae / ea praecurrissent
Imperātīvus praesēns
praecurre
vōs praecurrite
Imperātīvus futūrum
praecurritō
is / ea / id praecurritō
vōs praecurritōte
eī / eae / ea praecurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
praecurrere
Īnfīnītīvus perfectum
praecurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
praecursūrum esse
Participium praesēns
praecurrēns
Participium futūrum
praecursūrus
Gerundium (genitīvus)
praecurrendī
Gerundium (datīvus)
praecurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
praecurrendum
Gerundium (ablātīvus)
praecurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
praecursum
Supīnum (ablātīvus)
praecursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecurror
praecurreris
is / ea / id praecurritur
nōs praecurrimur
vōs praecurriminī
eī / eae / ea praecurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego praecurrēbar
praecurrēbāris
is / ea / id praecurrēbātur
nōs praecurrēbāmur
vōs praecurrēbāminī
eī / eae / ea praecurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praecurrar
praecurrēris
is / ea / id praecurrētur
nōs praecurrēmur
vōs praecurrēminī
eī / eae / ea praecurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecurrar
praecurrāris
is / ea / id praecurrātur
nōs praecurrāmur
vōs praecurrāminī
eī / eae / ea praecurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecurrerer
praecurrerēris
is / ea / id praecurrerētur
nōs praecurrerēmur
vōs praecurrerēminī
eī / eae / ea praecurrerentur
Imperātīvus praesēns
praecurrere
vōs praecurriminī
Imperātīvus futūrum
praecurritor
is / ea / id praecurritor
eī / eae / ea praecurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
praecurrī
Īnfīnītīvus perfectum
praecursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praecursum īrī
Participium perfectum
praecursus
Participium futūrum
praecurrendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary