HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praedestino — definition

Conjugation of praedestino

Regular CEFR C1
[prae̯ˈdɛs.tɪ.noː]

to predestine or predetermine Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praedestinō
tū praedestinās
is / ea / id praedestinat
nōs praedestināmus
vōs praedestinātis
eī / eae / ea praedestinant
Indicātīvus imperfectum
ego praedestinābam
tū praedestinābās
is / ea / id praedestinābat
nōs praedestinābāmus
vōs praedestinābātis
eī / eae / ea praedestinābant
Indicātīvus futūrum
ego praedestinābō
tū praedestinābis
is / ea / id praedestinābit
nōs praedestinābimus
vōs praedestinābitis
eī / eae / ea praedestinābunt
Indicātīvus perfectum
ego praedestināvī
tū praedestināvistī
is / ea / id praedestināvit
nōs praedestināvimus
vōs praedestināvistis
eī / eae / ea praedestināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praedestināveram
tū praedestināverās
is / ea / id praedestināverat
nōs praedestināverāmus
vōs praedestināverātis
eī / eae / ea praedestināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praedestināverō
tū praedestināveris
is / ea / id praedestināverit
nōs praedestināverimus
vōs praedestināveritis
eī / eae / ea praedestināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praedestinem
tū praedestinēs
is / ea / id praedestinet
nōs praedestinēmus
vōs praedestinētis
eī / eae / ea praedestinent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praedestinārem
tū praedestinārēs
is / ea / id praedestināret
nōs praedestinārēmus
vōs praedestinārētis
eī / eae / ea praedestinārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praedestināverim
tū praedestināverīs
is / ea / id praedestināverit
nōs praedestināverīmus
vōs praedestināverītis
eī / eae / ea praedestināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praedestināvissem
tū praedestināvissēs
is / ea / id praedestināvisset
nōs praedestināvissēmus
vōs praedestināvissētis
eī / eae / ea praedestināvissent
Imperātīvus praesēns
tū praedestinā
vōs praedestināte
Imperātīvus futūrum
tū praedestinātō
is / ea / id praedestinātō
vōs praedestinātōte
eī / eae / ea praedestinantō
Īnfīnītīvus praesēns
— praedestināre
Īnfīnītīvus perfectum
— praedestināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praedestinātūrum esse
Participium praesēns
— praedestināns
Participium futūrum
— praedestinātūrus
Gerundium (genitīvus)
— praedestinandī
Gerundium (datīvus)
— praedestinandō
Gerundium (accūsātīvus)
— praedestinandum
Gerundium (ablātīvus)
— praedestinandō
Supīnum (accūsātīvus)
— praedestinātum
Supīnum (ablātīvus)
— praedestinātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praedestinor
tū praedestināris
is / ea / id praedestinātur
nōs praedestināmur
vōs praedestināminī
eī / eae / ea praedestinantur
Indicātīvus imperfectum
ego praedestinābar
tū praedestinābāris
is / ea / id praedestinābātur
nōs praedestinābāmur
vōs praedestinābāminī
eī / eae / ea praedestinābantur
Indicātīvus futūrum
ego praedestinābor
tū praedestināberis
is / ea / id praedestinābitur
nōs praedestinābimur
vōs praedestinābiminī
eī / eae / ea praedestinābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praedestiner
tū praedestinēris
is / ea / id praedestinētur
nōs praedestinēmur
vōs praedestinēminī
eī / eae / ea praedestinentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praedestinārer
tū praedestinārēris
is / ea / id praedestinārētur
nōs praedestinārēmur
vōs praedestinārēminī
eī / eae / ea praedestinārentur
Imperātīvus praesēns
tū praedestināre
vōs praedestināminī
Imperātīvus futūrum
tū praedestinātor
is / ea / id praedestinātor
eī / eae / ea praedestinantor
Īnfīnītīvus praesēns
— praedestinārī
Īnfīnītīvus perfectum
— praedestinātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praedestinātum īrī
Participium perfectum
— praedestinātus
Participium futūrum
— praedestinandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary