Conjugation of odi
/[ˈoː.diː]/second-person singular present active imperative of odiō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ōdī |
| tū | ōdistī |
| is / ea / id | ōdit |
| nōs | ōdimus |
| vōs | ōdistis |
| eī / eae / ea | ōdērunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ōderam |
| tū | ōderās |
| is / ea / id | ōderat |
| nōs | ōderāmus |
| vōs | ōderātis |
| eī / eae / ea | ōderant |
Indicātīvus futūrum
| ego | ōderō |
| tū | ōderis |
| is / ea / id | ōderit |
| nōs | ōderimus |
| vōs | ōderitis |
| eī / eae / ea | ōderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ōderim |
| tū | ōderīs |
| is / ea / id | ōderit |
| nōs | ōderīmus |
| vōs | ōderītis |
| eī / eae / ea | ōderint |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ōdissem |
| tū | ōdissēs |
| is / ea / id | ōdisset |
| nōs | ōdissēmus |
| vōs | ōdissētis |
| eī / eae / ea | ōdissent |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ōdisse |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ōsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ōsūrum esse |
Participium futūrum
| — | ōsūrus |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | ōsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | ōsū |