HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← odi — definition

Conjugation of odi

Regular CEFR C2
[ˈoː.diː]

second-person singular present active imperative of odiō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ōdī
tū ōdistī
is / ea / id ōdit
nōs ōdimus
vōs ōdistis
eī / eae / ea ōdērunt
Indicātīvus imperfectum
ego ōderam
tū ōderās
is / ea / id ōderat
nōs ōderāmus
vōs ōderātis
eī / eae / ea ōderant
Indicātīvus futūrum
ego ōderō
tū ōderis
is / ea / id ōderit
nōs ōderimus
vōs ōderitis
eī / eae / ea ōderint
Coniūnctīvus praesēns
ego ōderim
tū ōderīs
is / ea / id ōderit
nōs ōderīmus
vōs ōderītis
eī / eae / ea ōderint
Coniūnctīvus imperfectum
ego ōdissem
tū ōdissēs
is / ea / id ōdisset
nōs ōdissēmus
vōs ōdissētis
eī / eae / ea ōdissent
Īnfīnītīvus praesēns
— ōdisse
Īnfīnītīvus perfectum
— ōsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ōsūrum esse
Participium futūrum
— ōsūrus
Supīnum (accūsātīvus)
— ōsum
Supīnum (ablātīvus)
— ōsū

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary