HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← odio — definition

Conjugation of odio

Regular CEFR B1
[ˈɔ.di.oː]

hate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego odiō
tū odīs
is / ea / id odit
nōs odīmus
vōs odītis
eī / eae / ea odiunt
Indicātīvus imperfectum
ego odiēbam
tū odiēbās
is / ea / id odiēbat
nōs odiēbāmus
vōs odiēbātis
eī / eae / ea odiēbant
Indicātīvus futūrum
ego odiam
tū odiēs
is / ea / id odiet
nōs odiēmus
vōs odiētis
eī / eae / ea odient
Indicātīvus perfectum
ego odīvī
tū odīvistī
is / ea / id odīvit
nōs odīvimus
vōs odīvistis
eī / eae / ea odīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego odīveram
tū odīverās
is / ea / id odīverat
nōs odīverāmus
vōs odīverātis
eī / eae / ea odīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego odīverō
tū odīveris
is / ea / id odīverit
nōs odīverimus
vōs odīveritis
eī / eae / ea odīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego odiam
tū odiās
is / ea / id odiat
nōs odiāmus
vōs odiātis
eī / eae / ea odiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego odīrem
tū odīrēs
is / ea / id odīret
nōs odīrēmus
vōs odīrētis
eī / eae / ea odīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego odīverim
tū odīverīs
is / ea / id odīverit
nōs odīverīmus
vōs odīverītis
eī / eae / ea odīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego odīvissem
tū odīvissēs
is / ea / id odīvisset
nōs odīvissēmus
vōs odīvissētis
eī / eae / ea odīvissent
Imperātīvus praesēns
tū odī
vōs odīte
Imperātīvus futūrum
tū odītō
is / ea / id odītō
vōs odītōte
eī / eae / ea odiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— odīre
Īnfīnītīvus perfectum
— odīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— odītūrum esse
Participium praesēns
— odiēns
Participium futūrum
— odītūrus
Gerundium (genitīvus)
— odiendī
Gerundium (datīvus)
— odiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— odiendum
Gerundium (ablātīvus)
— odiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— odītum
Supīnum (ablātīvus)
— odītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego odior
tū odīris
is / ea / id odītur
nōs odīmur
vōs odīminī
eī / eae / ea odiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego odiēbar
tū odiēbāris
is / ea / id odiēbātur
nōs odiēbāmur
vōs odiēbāminī
eī / eae / ea odiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego odiar
tū odiēris
is / ea / id odiētur
nōs odiēmur
vōs odiēminī
eī / eae / ea odientur
Coniūnctīvus praesēns
ego odiar
tū odiāris
is / ea / id odiātur
nōs odiāmur
vōs odiāminī
eī / eae / ea odiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego odīrer
tū odīrēris
is / ea / id odīrētur
nōs odīrēmur
vōs odīrēminī
eī / eae / ea odīrentur
Imperātīvus praesēns
tū odīre
vōs odīminī
Imperātīvus futūrum
tū odītor
is / ea / id odītor
eī / eae / ea odiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— odīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— odītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— odītum īrī
Participium perfectum
— odītus
Participium futūrum
— odiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary