Conjugation of offendo
/[ɔfˈfɛn.doː]/to stumble, blunder, commit offence or sin Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | offendō |
| tū | offendis |
| is / ea / id | offendit |
| nōs | offendimus |
| vōs | offenditis |
| eī / eae / ea | offendunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | offendēbam |
| tū | offendēbās |
| is / ea / id | offendēbat |
| nōs | offendēbāmus |
| vōs | offendēbātis |
| eī / eae / ea | offendēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | offendam |
| tū | offendēs |
| is / ea / id | offendet |
| nōs | offendēmus |
| vōs | offendētis |
| eī / eae / ea | offendent |
Indicātīvus perfectum
| ego | offendī |
| tū | offendistī |
| is / ea / id | offendit |
| nōs | offendimus |
| vōs | offendistis |
| eī / eae / ea | offendērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | offenderam |
| tū | offenderās |
| is / ea / id | offenderat |
| nōs | offenderāmus |
| vōs | offenderātis |
| eī / eae / ea | offenderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | offenderō |
| tū | offenderis |
| is / ea / id | offenderit |
| nōs | offenderimus |
| vōs | offenderitis |
| eī / eae / ea | offenderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | offendam |
| tū | offendās |
| is / ea / id | offendat |
| nōs | offendāmus |
| vōs | offendātis |
| eī / eae / ea | offendant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | offenderem |
| tū | offenderēs |
| is / ea / id | offenderet |
| nōs | offenderēmus |
| vōs | offenderētis |
| eī / eae / ea | offenderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | offenderim |
| tū | offenderīs |
| is / ea / id | offenderit |
| nōs | offenderīmus |
| vōs | offenderītis |
| eī / eae / ea | offenderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | offendissem |
| tū | offendissēs |
| is / ea / id | offendisset |
| nōs | offendissēmus |
| vōs | offendissētis |
| eī / eae / ea | offendissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | offende |
| vōs | offendite |
Imperātīvus futūrum
| tū | offenditō |
| is / ea / id | offenditō |
| vōs | offenditōte |
| eī / eae / ea | offenduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | offendere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | offendisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | offēnsūrum esse |
Participium praesēns
| — | offendēns |
Participium futūrum
| — | offēnsūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | offendendī |
Gerundium (datīvus)
| — | offendendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | offendendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | offendendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | offēnsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | offēnsū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | offendor |
| tū | offenderis |
| is / ea / id | offenditur |
| nōs | offendimur |
| vōs | offendiminī |
| eī / eae / ea | offenduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | offendēbar |
| tū | offendēbāris |
| is / ea / id | offendēbātur |
| nōs | offendēbāmur |
| vōs | offendēbāminī |
| eī / eae / ea | offendēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | offendar |
| tū | offendēris |
| is / ea / id | offendētur |
| nōs | offendēmur |
| vōs | offendēminī |
| eī / eae / ea | offendentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | offendar |
| tū | offendāris |
| is / ea / id | offendātur |
| nōs | offendāmur |
| vōs | offendāminī |
| eī / eae / ea | offendantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | offenderer |
| tū | offenderēris |
| is / ea / id | offenderētur |
| nōs | offenderēmur |
| vōs | offenderēminī |
| eī / eae / ea | offenderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | offendere |
| vōs | offendiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | offenditor |
| is / ea / id | offenditor |
| eī / eae / ea | offenduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | offendī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | offēnsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | offēnsum īrī |
Participium perfectum
| — | offēnsus |
Participium futūrum
| — | offendendus |