HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← officio — definition

Conjugation of officio

Regular CEFR B1
[ɔfˈfɪ.ki.oː]

to be detrimental or hurtful to (+ dative) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego officiō
tū officis
is / ea / id officit
nōs officimus
vōs officitis
eī / eae / ea officiunt
Indicātīvus imperfectum
ego officiēbam
tū officiēbās
is / ea / id officiēbat
nōs officiēbāmus
vōs officiēbātis
eī / eae / ea officiēbant
Indicātīvus futūrum
ego officiam
tū officiēs
is / ea / id officiet
nōs officiēmus
vōs officiētis
eī / eae / ea officient
Indicātīvus perfectum
ego offēcī
tū offēcistī
is / ea / id offēcit
nōs offēcimus
vōs offēcistis
eī / eae / ea offēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego offēceram
tū offēcerās
is / ea / id offēcerat
nōs offēcerāmus
vōs offēcerātis
eī / eae / ea offēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego offēcerō
tū offēceris
is / ea / id offēcerit
nōs offēcerimus
vōs offēceritis
eī / eae / ea offēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego officiam
tū officiās
is / ea / id officiat
nōs officiāmus
vōs officiātis
eī / eae / ea officiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego officerem
tū officerēs
is / ea / id officeret
nōs officerēmus
vōs officerētis
eī / eae / ea officerent
Coniūnctīvus perfectum
ego offēcerim
tū offēcerīs
is / ea / id offēcerit
nōs offēcerīmus
vōs offēcerītis
eī / eae / ea offēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego offēcissem
tū offēcissēs
is / ea / id offēcisset
nōs offēcissēmus
vōs offēcissētis
eī / eae / ea offēcissent
Imperātīvus praesēns
tū office
vōs officite
Imperātīvus futūrum
tū officitō
is / ea / id officitō
vōs officitōte
eī / eae / ea officiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— officere
Īnfīnītīvus perfectum
— offēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— offectūrum esse
Participium praesēns
— officiēns
Participium futūrum
— offectūrus
Gerundium (genitīvus)
— officiendī
Gerundium (datīvus)
— officiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— officiendum
Gerundium (ablātīvus)
— officiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— offectum
Supīnum (ablātīvus)
— offectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego officior
tū officeris
is / ea / id officitur
nōs officimur
vōs officiminī
eī / eae / ea officiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego officiēbar
tū officiēbāris
is / ea / id officiēbātur
nōs officiēbāmur
vōs officiēbāminī
eī / eae / ea officiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego officiar
tū officiēris
is / ea / id officiētur
nōs officiēmur
vōs officiēminī
eī / eae / ea officientur
Coniūnctīvus praesēns
ego officiar
tū officiāris
is / ea / id officiātur
nōs officiāmur
vōs officiāminī
eī / eae / ea officiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego officerer
tū officerēris
is / ea / id officerētur
nōs officerēmur
vōs officerēminī
eī / eae / ea officerentur
Imperātīvus praesēns
tū officere
vōs officiminī
Imperātīvus futūrum
tū officitor
is / ea / id officitor
eī / eae / ea officiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— officī
Īnfīnītīvus perfectum
— offectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— offectum īrī
Participium perfectum
— offectus
Participium futūrum
— officiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary