Conjugation of officio
/[ɔfˈfɪ.ki.oː]/to be detrimental or hurtful to (+ dative) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | officiō |
| tū | officis |
| is / ea / id | officit |
| nōs | officimus |
| vōs | officitis |
| eī / eae / ea | officiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | officiēbam |
| tū | officiēbās |
| is / ea / id | officiēbat |
| nōs | officiēbāmus |
| vōs | officiēbātis |
| eī / eae / ea | officiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | officiam |
| tū | officiēs |
| is / ea / id | officiet |
| nōs | officiēmus |
| vōs | officiētis |
| eī / eae / ea | officient |
Indicātīvus perfectum
| ego | offēcī |
| tū | offēcistī |
| is / ea / id | offēcit |
| nōs | offēcimus |
| vōs | offēcistis |
| eī / eae / ea | offēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | offēceram |
| tū | offēcerās |
| is / ea / id | offēcerat |
| nōs | offēcerāmus |
| vōs | offēcerātis |
| eī / eae / ea | offēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | offēcerō |
| tū | offēceris |
| is / ea / id | offēcerit |
| nōs | offēcerimus |
| vōs | offēceritis |
| eī / eae / ea | offēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | officiam |
| tū | officiās |
| is / ea / id | officiat |
| nōs | officiāmus |
| vōs | officiātis |
| eī / eae / ea | officiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | officerem |
| tū | officerēs |
| is / ea / id | officeret |
| nōs | officerēmus |
| vōs | officerētis |
| eī / eae / ea | officerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | offēcerim |
| tū | offēcerīs |
| is / ea / id | offēcerit |
| nōs | offēcerīmus |
| vōs | offēcerītis |
| eī / eae / ea | offēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | offēcissem |
| tū | offēcissēs |
| is / ea / id | offēcisset |
| nōs | offēcissēmus |
| vōs | offēcissētis |
| eī / eae / ea | offēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | office |
| vōs | officite |
Imperātīvus futūrum
| tū | officitō |
| is / ea / id | officitō |
| vōs | officitōte |
| eī / eae / ea | officiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | officere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | offēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | offectūrum esse |
Participium praesēns
| — | officiēns |
Participium futūrum
| — | offectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | officiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | officiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | officiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | officiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | offectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | offectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | officior |
| tū | officeris |
| is / ea / id | officitur |
| nōs | officimur |
| vōs | officiminī |
| eī / eae / ea | officiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | officiēbar |
| tū | officiēbāris |
| is / ea / id | officiēbātur |
| nōs | officiēbāmur |
| vōs | officiēbāminī |
| eī / eae / ea | officiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | officiar |
| tū | officiēris |
| is / ea / id | officiētur |
| nōs | officiēmur |
| vōs | officiēminī |
| eī / eae / ea | officientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | officiar |
| tū | officiāris |
| is / ea / id | officiātur |
| nōs | officiāmur |
| vōs | officiāminī |
| eī / eae / ea | officiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | officerer |
| tū | officerēris |
| is / ea / id | officerētur |
| nōs | officerēmur |
| vōs | officerēminī |
| eī / eae / ea | officerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | officere |
| vōs | officiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | officitor |
| is / ea / id | officitor |
| eī / eae / ea | officiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | officī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | offectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | offectum īrī |
Participium perfectum
| — | offectus |
Participium futūrum
| — | officiendus |