HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occulto — definición

Conjugation of occulto

Regular CEFR B1
/[ɔkˈkʊɫ.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of occultus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occultō
occultās
is / ea / id occultat
nōs occultāmus
vōs occultātis
eī / eae / ea occultant
Indicātīvus imperfectum
ego occultābam
occultābās
is / ea / id occultābat
nōs occultābāmus
vōs occultābātis
eī / eae / ea occultābant
Indicātīvus futūrum
ego occultābō
occultābis
is / ea / id occultābit
nōs occultābimus
vōs occultābitis
eī / eae / ea occultābunt
Indicātīvus perfectum
ego occultāvī
occultāvistī
is / ea / id occultāvit
nōs occultāvimus
vōs occultāvistis
eī / eae / ea occultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occultāveram
occultāverās
is / ea / id occultāverat
nōs occultāverāmus
vōs occultāverātis
eī / eae / ea occultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occultāverō
occultāveris
is / ea / id occultāverit
nōs occultāverimus
vōs occultāveritis
eī / eae / ea occultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego occultem
occultēs
is / ea / id occultet
nōs occultēmus
vōs occultētis
eī / eae / ea occultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occultārem
occultārēs
is / ea / id occultāret
nōs occultārēmus
vōs occultārētis
eī / eae / ea occultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occultāverim
occultāverīs
is / ea / id occultāverit
nōs occultāverīmus
vōs occultāverītis
eī / eae / ea occultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occultāvissem
occultāvissēs
is / ea / id occultāvisset
nōs occultāvissēmus
vōs occultāvissētis
eī / eae / ea occultāvissent
Imperātīvus praesēns
occultā
vōs occultāte
Imperātīvus futūrum
occultātō
is / ea / id occultātō
vōs occultātōte
eī / eae / ea occultantō
Īnfīnītīvus praesēns
occultāre
Īnfīnītīvus perfectum
occultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
occultātūrum esse
Participium praesēns
occultāns
Participium futūrum
occultātūrus
Gerundium (genitīvus)
occultandī
Gerundium (datīvus)
occultandō
Gerundium (accūsātīvus)
occultandum
Gerundium (ablātīvus)
occultandō
Supīnum (accūsātīvus)
occultātum
Supīnum (ablātīvus)
occultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occultor
occultāris
is / ea / id occultātur
nōs occultāmur
vōs occultāminī
eī / eae / ea occultantur
Indicātīvus imperfectum
ego occultābar
occultābāris
is / ea / id occultābātur
nōs occultābāmur
vōs occultābāminī
eī / eae / ea occultābantur
Indicātīvus futūrum
ego occultābor
occultāberis
is / ea / id occultābitur
nōs occultābimur
vōs occultābiminī
eī / eae / ea occultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occulter
occultēris
is / ea / id occultētur
nōs occultēmur
vōs occultēminī
eī / eae / ea occultentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occultārer
occultārēris
is / ea / id occultārētur
nōs occultārēmur
vōs occultārēminī
eī / eae / ea occultārentur
Imperātīvus praesēns
occultāre
vōs occultāminī
Imperātīvus futūrum
occultātor
is / ea / id occultātor
eī / eae / ea occultantor
Īnfīnītīvus praesēns
occultārī
Īnfīnītīvus perfectum
occultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
occultātum īrī
Participium perfectum
occultātus
Participium futūrum
occultandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary