HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occumbo — definición

Conjugation of occumbo

Regular CEFR B1
/[ɔkˈkʊm.boː]/

to fall or sink down Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occumbō
occumbis
is / ea / id occumbit
nōs occumbimus
vōs occumbitis
eī / eae / ea occumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego occumbēbam
occumbēbās
is / ea / id occumbēbat
nōs occumbēbāmus
vōs occumbēbātis
eī / eae / ea occumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego occumbam
occumbēs
is / ea / id occumbet
nōs occumbēmus
vōs occumbētis
eī / eae / ea occumbent
Indicātīvus perfectum
ego occubuī
occubuistī
is / ea / id occubuit
nōs occubuimus
vōs occubuistis
eī / eae / ea occubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occubueram
occubuerās
is / ea / id occubuerat
nōs occubuerāmus
vōs occubuerātis
eī / eae / ea occubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occubuerō
occubueris
is / ea / id occubuerit
nōs occubuerimus
vōs occubueritis
eī / eae / ea occubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego occumbam
occumbās
is / ea / id occumbat
nōs occumbāmus
vōs occumbātis
eī / eae / ea occumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego occumberem
occumberēs
is / ea / id occumberet
nōs occumberēmus
vōs occumberētis
eī / eae / ea occumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego occubuerim
occubuerīs
is / ea / id occubuerit
nōs occubuerīmus
vōs occubuerītis
eī / eae / ea occubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occubuissem
occubuissēs
is / ea / id occubuisset
nōs occubuissēmus
vōs occubuissētis
eī / eae / ea occubuissent
Imperātīvus praesēns
occumbe
vōs occumbite
Imperātīvus futūrum
occumbitō
is / ea / id occumbitō
vōs occumbitōte
eī / eae / ea occumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
occumbere
Īnfīnītīvus perfectum
occubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
occubitūrum esse
Participium praesēns
occumbēns
Participium futūrum
occubitūrus
Gerundium (genitīvus)
occumbendī
Gerundium (datīvus)
occumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
occumbendum
Gerundium (ablātīvus)
occumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
occubitum
Supīnum (ablātīvus)
occubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occumbor
occumberis
is / ea / id occumbitur
nōs occumbimur
vōs occumbiminī
eī / eae / ea occumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego occumbēbar
occumbēbāris
is / ea / id occumbēbātur
nōs occumbēbāmur
vōs occumbēbāminī
eī / eae / ea occumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego occumbar
occumbēris
is / ea / id occumbētur
nōs occumbēmur
vōs occumbēminī
eī / eae / ea occumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego occumbar
occumbāris
is / ea / id occumbātur
nōs occumbāmur
vōs occumbāminī
eī / eae / ea occumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occumberer
occumberēris
is / ea / id occumberētur
nōs occumberēmur
vōs occumberēminī
eī / eae / ea occumberentur
Imperātīvus praesēns
occumbere
vōs occumbiminī
Imperātīvus futūrum
occumbitor
is / ea / id occumbitor
eī / eae / ea occumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
occumbī
Īnfīnītīvus perfectum
occubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
occubitum īrī
Participium perfectum
occubitus
Participium futūrum
occumbendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary