Conjugation of occurro
/[ɔkˈkʊr.roː]/to present oneself, suggest oneself, appear, occur, especially to the mind Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occurrō |
| tū | occurris |
| is / ea / id | occurrit |
| nōs | occurrimus |
| vōs | occurritis |
| eī / eae / ea | occurrunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occurrēbam |
| tū | occurrēbās |
| is / ea / id | occurrēbat |
| nōs | occurrēbāmus |
| vōs | occurrēbātis |
| eī / eae / ea | occurrēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | occurram |
| tū | occurrēs |
| is / ea / id | occurret |
| nōs | occurrēmus |
| vōs | occurrētis |
| eī / eae / ea | occurrent |
Indicātīvus perfectum
| ego | occurrī |
| tū | occurristī |
| is / ea / id | occurrit |
| nōs | occurrimus |
| vōs | occurristis |
| eī / eae / ea | occurrērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | occurreram |
| tū | occurrerās |
| is / ea / id | occurrerat |
| nōs | occurrerāmus |
| vōs | occurrerātis |
| eī / eae / ea | occurrerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | occurrerō |
| tū | occurreris |
| is / ea / id | occurrerit |
| nōs | occurrerimus |
| vōs | occurreritis |
| eī / eae / ea | occurrerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occurram |
| tū | occurrās |
| is / ea / id | occurrat |
| nōs | occurrāmus |
| vōs | occurrātis |
| eī / eae / ea | occurrant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occurrerem |
| tū | occurrerēs |
| is / ea / id | occurreret |
| nōs | occurrerēmus |
| vōs | occurrerētis |
| eī / eae / ea | occurrerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | occurrerim |
| tū | occurrerīs |
| is / ea / id | occurrerit |
| nōs | occurrerīmus |
| vōs | occurrerītis |
| eī / eae / ea | occurrerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | occurrissem |
| tū | occurrissēs |
| is / ea / id | occurrisset |
| nōs | occurrissēmus |
| vōs | occurrissētis |
| eī / eae / ea | occurrissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | occurre |
| vōs | occurrite |
Imperātīvus futūrum
| tū | occurritō |
| is / ea / id | occurritō |
| vōs | occurritōte |
| eī / eae / ea | occurruntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occurrere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | occurrisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | occursūrum esse |
Participium praesēns
| — | occurrēns |
Participium futūrum
| — | occursūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | occurrendī |
Gerundium (datīvus)
| — | occurrendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | occurrendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | occurrendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | occursum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | occursū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occurror |
| tū | occurreris |
| is / ea / id | occurritur |
| nōs | occurrimur |
| vōs | occurriminī |
| eī / eae / ea | occurruntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occurrēbar |
| tū | occurrēbāris |
| is / ea / id | occurrēbātur |
| nōs | occurrēbāmur |
| vōs | occurrēbāminī |
| eī / eae / ea | occurrēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | occurrar |
| tū | occurrēris |
| is / ea / id | occurrētur |
| nōs | occurrēmur |
| vōs | occurrēminī |
| eī / eae / ea | occurrentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occurrar |
| tū | occurrāris |
| is / ea / id | occurrātur |
| nōs | occurrāmur |
| vōs | occurrāminī |
| eī / eae / ea | occurrantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occurrerer |
| tū | occurrerēris |
| is / ea / id | occurrerētur |
| nōs | occurrerēmur |
| vōs | occurrerēminī |
| eī / eae / ea | occurrerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | occurrere |
| vōs | occurriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | occurritor |
| is / ea / id | occurritor |
| eī / eae / ea | occurruntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occurrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | occursum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | occursum īrī |
Participium perfectum
| — | occursus |
Participium futūrum
| — | occurrendus |