HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occurso — definición

Conjugation of occurso

Regular CEFR B1
/[ɔkˈkʊr.soː]/

to occur to; to enter (someone's) thoughts Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occursō
occursās
is / ea / id occursat
nōs occursāmus
vōs occursātis
eī / eae / ea occursant
Indicātīvus imperfectum
ego occursābam
occursābās
is / ea / id occursābat
nōs occursābāmus
vōs occursābātis
eī / eae / ea occursābant
Indicātīvus futūrum
ego occursābō
occursābis
is / ea / id occursābit
nōs occursābimus
vōs occursābitis
eī / eae / ea occursābunt
Indicātīvus perfectum
ego occursāvī
occursāvistī
is / ea / id occursāvit
nōs occursāvimus
vōs occursāvistis
eī / eae / ea occursāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occursāveram
occursāverās
is / ea / id occursāverat
nōs occursāverāmus
vōs occursāverātis
eī / eae / ea occursāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occursāverō
occursāveris
is / ea / id occursāverit
nōs occursāverimus
vōs occursāveritis
eī / eae / ea occursāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego occursem
occursēs
is / ea / id occurset
nōs occursēmus
vōs occursētis
eī / eae / ea occursent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occursārem
occursārēs
is / ea / id occursāret
nōs occursārēmus
vōs occursārētis
eī / eae / ea occursārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occursāverim
occursāverīs
is / ea / id occursāverit
nōs occursāverīmus
vōs occursāverītis
eī / eae / ea occursāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occursāvissem
occursāvissēs
is / ea / id occursāvisset
nōs occursāvissēmus
vōs occursāvissētis
eī / eae / ea occursāvissent
Imperātīvus praesēns
occursā
vōs occursāte
Imperātīvus futūrum
occursātō
is / ea / id occursātō
vōs occursātōte
eī / eae / ea occursantō
Īnfīnītīvus praesēns
occursāre
Īnfīnītīvus perfectum
occursāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
occursātūrum esse
Participium praesēns
occursāns
Participium futūrum
occursātūrus
Gerundium (genitīvus)
occursandī
Gerundium (datīvus)
occursandō
Gerundium (accūsātīvus)
occursandum
Gerundium (ablātīvus)
occursandō
Supīnum (accūsātīvus)
occursātum
Supīnum (ablātīvus)
occursātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occursor
occursāris
is / ea / id occursātur
nōs occursāmur
vōs occursāminī
eī / eae / ea occursantur
Indicātīvus imperfectum
ego occursābar
occursābāris
is / ea / id occursābātur
nōs occursābāmur
vōs occursābāminī
eī / eae / ea occursābantur
Indicātīvus futūrum
ego occursābor
occursāberis
is / ea / id occursābitur
nōs occursābimur
vōs occursābiminī
eī / eae / ea occursābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occurser
occursēris
is / ea / id occursētur
nōs occursēmur
vōs occursēminī
eī / eae / ea occursentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occursārer
occursārēris
is / ea / id occursārētur
nōs occursārēmur
vōs occursārēminī
eī / eae / ea occursārentur
Imperātīvus praesēns
occursāre
vōs occursāminī
Imperātīvus futūrum
occursātor
is / ea / id occursātor
eī / eae / ea occursantor
Īnfīnītīvus praesēns
occursārī
Īnfīnītīvus perfectum
occursātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
occursātum īrī
Participium perfectum
occursātus
Participium futūrum
occursandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary