HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtenebro — definition

Conjugation of obtenebro

Regular CEFR B2
[ɔpˈtɛ.nɛ.broː]

to obscure Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtenebrō
tū obtenebrās
is / ea / id obtenebrat
nōs obtenebrāmus
vōs obtenebrātis
eī / eae / ea obtenebrant
Indicātīvus imperfectum
ego obtenebrābam
tū obtenebrābās
is / ea / id obtenebrābat
nōs obtenebrābāmus
vōs obtenebrābātis
eī / eae / ea obtenebrābant
Indicātīvus futūrum
ego obtenebrābō
tū obtenebrābis
is / ea / id obtenebrābit
nōs obtenebrābimus
vōs obtenebrābitis
eī / eae / ea obtenebrābunt
Indicātīvus perfectum
ego obtenebrāvī
tū obtenebrāvistī
is / ea / id obtenebrāvit
nōs obtenebrāvimus
vōs obtenebrāvistis
eī / eae / ea obtenebrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtenebrāveram
tū obtenebrāverās
is / ea / id obtenebrāverat
nōs obtenebrāverāmus
vōs obtenebrāverātis
eī / eae / ea obtenebrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtenebrāverō
tū obtenebrāveris
is / ea / id obtenebrāverit
nōs obtenebrāverimus
vōs obtenebrāveritis
eī / eae / ea obtenebrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtenebrem
tū obtenebrēs
is / ea / id obtenebret
nōs obtenebrēmus
vōs obtenebrētis
eī / eae / ea obtenebrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenebrārem
tū obtenebrārēs
is / ea / id obtenebrāret
nōs obtenebrārēmus
vōs obtenebrārētis
eī / eae / ea obtenebrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtenebrāverim
tū obtenebrāverīs
is / ea / id obtenebrāverit
nōs obtenebrāverīmus
vōs obtenebrāverītis
eī / eae / ea obtenebrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtenebrāvissem
tū obtenebrāvissēs
is / ea / id obtenebrāvisset
nōs obtenebrāvissēmus
vōs obtenebrāvissētis
eī / eae / ea obtenebrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obtenebrā
vōs obtenebrāte
Imperātīvus futūrum
tū obtenebrātō
is / ea / id obtenebrātō
vōs obtenebrātōte
eī / eae / ea obtenebrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtenebrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obtenebrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtenebrātūrum esse
Participium praesēns
— obtenebrāns
Participium futūrum
— obtenebrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtenebrandī
Gerundium (datīvus)
— obtenebrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtenebrandum
Gerundium (ablātīvus)
— obtenebrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtenebrātum
Supīnum (ablātīvus)
— obtenebrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtenebror
tū obtenebrāris
is / ea / id obtenebrātur
nōs obtenebrāmur
vōs obtenebrāminī
eī / eae / ea obtenebrantur
Indicātīvus imperfectum
ego obtenebrābar
tū obtenebrābāris
is / ea / id obtenebrābātur
nōs obtenebrābāmur
vōs obtenebrābāminī
eī / eae / ea obtenebrābantur
Indicātīvus futūrum
ego obtenebrābor
tū obtenebrāberis
is / ea / id obtenebrābitur
nōs obtenebrābimur
vōs obtenebrābiminī
eī / eae / ea obtenebrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtenebrer
tū obtenebrēris
is / ea / id obtenebrētur
nōs obtenebrēmur
vōs obtenebrēminī
eī / eae / ea obtenebrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenebrārer
tū obtenebrārēris
is / ea / id obtenebrārētur
nōs obtenebrārēmur
vōs obtenebrārēminī
eī / eae / ea obtenebrārentur
Imperātīvus praesēns
tū obtenebrāre
vōs obtenebrāminī
Imperātīvus futūrum
tū obtenebrātor
is / ea / id obtenebrātor
eī / eae / ea obtenebrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtenebrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtenebrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtenebrātum īrī
Participium perfectum
— obtenebrātus
Participium futūrum
— obtenebrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary