HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtenebro — definición

Conjugation of obtenebro

Regular CEFR B2
/[ɔpˈtɛ.nɛ.broː]/

to obscure Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtenebrō
obtenebrās
is / ea / id obtenebrat
nōs obtenebrāmus
vōs obtenebrātis
eī / eae / ea obtenebrant
Indicātīvus imperfectum
ego obtenebrābam
obtenebrābās
is / ea / id obtenebrābat
nōs obtenebrābāmus
vōs obtenebrābātis
eī / eae / ea obtenebrābant
Indicātīvus futūrum
ego obtenebrābō
obtenebrābis
is / ea / id obtenebrābit
nōs obtenebrābimus
vōs obtenebrābitis
eī / eae / ea obtenebrābunt
Indicātīvus perfectum
ego obtenebrāvī
obtenebrāvistī
is / ea / id obtenebrāvit
nōs obtenebrāvimus
vōs obtenebrāvistis
eī / eae / ea obtenebrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtenebrāveram
obtenebrāverās
is / ea / id obtenebrāverat
nōs obtenebrāverāmus
vōs obtenebrāverātis
eī / eae / ea obtenebrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtenebrāverō
obtenebrāveris
is / ea / id obtenebrāverit
nōs obtenebrāverimus
vōs obtenebrāveritis
eī / eae / ea obtenebrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtenebrem
obtenebrēs
is / ea / id obtenebret
nōs obtenebrēmus
vōs obtenebrētis
eī / eae / ea obtenebrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenebrārem
obtenebrārēs
is / ea / id obtenebrāret
nōs obtenebrārēmus
vōs obtenebrārētis
eī / eae / ea obtenebrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtenebrāverim
obtenebrāverīs
is / ea / id obtenebrāverit
nōs obtenebrāverīmus
vōs obtenebrāverītis
eī / eae / ea obtenebrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtenebrāvissem
obtenebrāvissēs
is / ea / id obtenebrāvisset
nōs obtenebrāvissēmus
vōs obtenebrāvissētis
eī / eae / ea obtenebrāvissent
Imperātīvus praesēns
obtenebrā
vōs obtenebrāte
Imperātīvus futūrum
obtenebrātō
is / ea / id obtenebrātō
vōs obtenebrātōte
eī / eae / ea obtenebrantō
Īnfīnītīvus praesēns
obtenebrāre
Īnfīnītīvus perfectum
obtenebrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obtenebrātūrum esse
Participium praesēns
obtenebrāns
Participium futūrum
obtenebrātūrus
Gerundium (genitīvus)
obtenebrandī
Gerundium (datīvus)
obtenebrandō
Gerundium (accūsātīvus)
obtenebrandum
Gerundium (ablātīvus)
obtenebrandō
Supīnum (accūsātīvus)
obtenebrātum
Supīnum (ablātīvus)
obtenebrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtenebror
obtenebrāris
is / ea / id obtenebrātur
nōs obtenebrāmur
vōs obtenebrāminī
eī / eae / ea obtenebrantur
Indicātīvus imperfectum
ego obtenebrābar
obtenebrābāris
is / ea / id obtenebrābātur
nōs obtenebrābāmur
vōs obtenebrābāminī
eī / eae / ea obtenebrābantur
Indicātīvus futūrum
ego obtenebrābor
obtenebrāberis
is / ea / id obtenebrābitur
nōs obtenebrābimur
vōs obtenebrābiminī
eī / eae / ea obtenebrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtenebrer
obtenebrēris
is / ea / id obtenebrētur
nōs obtenebrēmur
vōs obtenebrēminī
eī / eae / ea obtenebrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenebrārer
obtenebrārēris
is / ea / id obtenebrārētur
nōs obtenebrārēmur
vōs obtenebrārēminī
eī / eae / ea obtenebrārentur
Imperātīvus praesēns
obtenebrāre
vōs obtenebrāminī
Imperātīvus futūrum
obtenebrātor
is / ea / id obtenebrātor
eī / eae / ea obtenebrantor
Īnfīnītīvus praesēns
obtenebrārī
Īnfīnītīvus perfectum
obtenebrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtenebrātum īrī
Participium perfectum
obtenebrātus
Participium futūrum
obtenebrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary