Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obtingō |
| tū | obtingis |
| is / ea / id | obtingit |
| nōs | obtingimus |
| vōs | obtingitis |
| eī / eae / ea | obtingunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obtingēbam |
| tū | obtingēbās |
| is / ea / id | obtingēbat |
| nōs | obtingēbāmus |
| vōs | obtingēbātis |
| eī / eae / ea | obtingēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obtingam |
| tū | obtingēs |
| is / ea / id | obtinget |
| nōs | obtingēmus |
| vōs | obtingētis |
| eī / eae / ea | obtingent |
Indicātīvus perfectum
| ego | obtigī |
| tū | obtigistī |
| is / ea / id | obtigit |
| nōs | obtigimus |
| vōs | obtigistis |
| eī / eae / ea | obtigērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obtigeram |
| tū | obtigerās |
| is / ea / id | obtigerat |
| nōs | obtigerāmus |
| vōs | obtigerātis |
| eī / eae / ea | obtigerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obtigerō |
| tū | obtigeris |
| is / ea / id | obtigerit |
| nōs | obtigerimus |
| vōs | obtigeritis |
| eī / eae / ea | obtigerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obtingam |
| tū | obtingās |
| is / ea / id | obtingat |
| nōs | obtingāmus |
| vōs | obtingātis |
| eī / eae / ea | obtingant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obtingerem |
| tū | obtingerēs |
| is / ea / id | obtingeret |
| nōs | obtingerēmus |
| vōs | obtingerētis |
| eī / eae / ea | obtingerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obtigerim |
| tū | obtigerīs |
| is / ea / id | obtigerit |
| nōs | obtigerīmus |
| vōs | obtigerītis |
| eī / eae / ea | obtigerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obtigissem |
| tū | obtigissēs |
| is / ea / id | obtigisset |
| nōs | obtigissēmus |
| vōs | obtigissētis |
| eī / eae / ea | obtigissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obtinge |
| vōs | obtingite |
Imperātīvus futūrum
| tū | obtingitō |
| is / ea / id | obtingitō |
| vōs | obtingitōte |
| eī / eae / ea | obtinguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obtingere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obtigisse |
Participium praesēns
| — | obtingēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | obtingendī |
Gerundium (datīvus)
| — | obtingendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obtingendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obtingendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obtingor |
| tū | obtingeris |
| is / ea / id | obtingitur |
| nōs | obtingimur |
| vōs | obtingiminī |
| eī / eae / ea | obtinguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obtingēbar |
| tū | obtingēbāris |
| is / ea / id | obtingēbātur |
| nōs | obtingēbāmur |
| vōs | obtingēbāminī |
| eī / eae / ea | obtingēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obtingar |
| tū | obtingēris |
| is / ea / id | obtingētur |
| nōs | obtingēmur |
| vōs | obtingēminī |
| eī / eae / ea | obtingentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obtingar |
| tū | obtingāris |
| is / ea / id | obtingātur |
| nōs | obtingāmur |
| vōs | obtingāminī |
| eī / eae / ea | obtingantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obtingerer |
| tū | obtingerēris |
| is / ea / id | obtingerētur |
| nōs | obtingerēmur |
| vōs | obtingerēminī |
| eī / eae / ea | obtingerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obtingere |
| vōs | obtingiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obtingitor |
| is / ea / id | obtingitor |
| eī / eae / ea | obtinguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obtingī |
Participium futūrum
| — | obtingendus |