HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtingo — definition

Conjugation of obtingo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtɪŋ.ɡoː]

to happen, befall, occur Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtingō
tū obtingis
is / ea / id obtingit
nōs obtingimus
vōs obtingitis
eī / eae / ea obtingunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtingēbam
tū obtingēbās
is / ea / id obtingēbat
nōs obtingēbāmus
vōs obtingēbātis
eī / eae / ea obtingēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtingam
tū obtingēs
is / ea / id obtinget
nōs obtingēmus
vōs obtingētis
eī / eae / ea obtingent
Indicātīvus perfectum
ego obtigī
tū obtigistī
is / ea / id obtigit
nōs obtigimus
vōs obtigistis
eī / eae / ea obtigērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtigeram
tū obtigerās
is / ea / id obtigerat
nōs obtigerāmus
vōs obtigerātis
eī / eae / ea obtigerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtigerō
tū obtigeris
is / ea / id obtigerit
nōs obtigerimus
vōs obtigeritis
eī / eae / ea obtigerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtingam
tū obtingās
is / ea / id obtingat
nōs obtingāmus
vōs obtingātis
eī / eae / ea obtingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtingerem
tū obtingerēs
is / ea / id obtingeret
nōs obtingerēmus
vōs obtingerētis
eī / eae / ea obtingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtigerim
tū obtigerīs
is / ea / id obtigerit
nōs obtigerīmus
vōs obtigerītis
eī / eae / ea obtigerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtigissem
tū obtigissēs
is / ea / id obtigisset
nōs obtigissēmus
vōs obtigissētis
eī / eae / ea obtigissent
Imperātīvus praesēns
tū obtinge
vōs obtingite
Imperātīvus futūrum
tū obtingitō
is / ea / id obtingitō
vōs obtingitōte
eī / eae / ea obtinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtingere
Īnfīnītīvus perfectum
— obtigisse
Participium praesēns
— obtingēns
Gerundium (genitīvus)
— obtingendī
Gerundium (datīvus)
— obtingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtingendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtingendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtingor
tū obtingeris
is / ea / id obtingitur
nōs obtingimur
vōs obtingiminī
eī / eae / ea obtinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtingēbar
tū obtingēbāris
is / ea / id obtingēbātur
nōs obtingēbāmur
vōs obtingēbāminī
eī / eae / ea obtingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtingar
tū obtingēris
is / ea / id obtingētur
nōs obtingēmur
vōs obtingēminī
eī / eae / ea obtingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtingar
tū obtingāris
is / ea / id obtingātur
nōs obtingāmur
vōs obtingāminī
eī / eae / ea obtingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtingerer
tū obtingerēris
is / ea / id obtingerētur
nōs obtingerēmur
vōs obtingerēminī
eī / eae / ea obtingerentur
Imperātīvus praesēns
tū obtingere
vōs obtingiminī
Imperātīvus futūrum
tū obtingitor
is / ea / id obtingitor
eī / eae / ea obtinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtingī
Participium futūrum
— obtingendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary