HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obticesco — definition

Conjugation of obticesco

Regular CEFR B2
[ɔp.tɪˈkeːs.koː]

to be struck silent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obticēscō
tū obticēscis
is / ea / id obticēscit
nōs obticēscimus
vōs obticēscitis
eī / eae / ea obticēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego obticēscēbam
tū obticēscēbās
is / ea / id obticēscēbat
nōs obticēscēbāmus
vōs obticēscēbātis
eī / eae / ea obticēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego obticēscam
tū obticēscēs
is / ea / id obticēscet
nōs obticēscēmus
vōs obticēscētis
eī / eae / ea obticēscent
Indicātīvus perfectum
ego obticuī
tū obticuistī
is / ea / id obticuit
nōs obticuimus
vōs obticuistis
eī / eae / ea obticuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obticueram
tū obticuerās
is / ea / id obticuerat
nōs obticuerāmus
vōs obticuerātis
eī / eae / ea obticuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obticuerō
tū obticueris
is / ea / id obticuerit
nōs obticuerimus
vōs obticueritis
eī / eae / ea obticuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obticēscam
tū obticēscās
is / ea / id obticēscat
nōs obticēscāmus
vōs obticēscātis
eī / eae / ea obticēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obticēscerem
tū obticēscerēs
is / ea / id obticēsceret
nōs obticēscerēmus
vōs obticēscerētis
eī / eae / ea obticēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obticuerim
tū obticuerīs
is / ea / id obticuerit
nōs obticuerīmus
vōs obticuerītis
eī / eae / ea obticuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obticuissem
tū obticuissēs
is / ea / id obticuisset
nōs obticuissēmus
vōs obticuissētis
eī / eae / ea obticuissent
Imperātīvus praesēns
tū obticēsce
vōs obticēscite
Imperātīvus futūrum
tū obticēscitō
is / ea / id obticēscitō
vōs obticēscitōte
eī / eae / ea obticēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obticēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— obticuisse
Participium praesēns
— obticēscēns
Gerundium (genitīvus)
— obticēscendī
Gerundium (datīvus)
— obticēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obticēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— obticēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obticēscor
tū obticēsceris
is / ea / id obticēscitur
nōs obticēscimur
vōs obticēsciminī
eī / eae / ea obticēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obticēscēbar
tū obticēscēbāris
is / ea / id obticēscēbātur
nōs obticēscēbāmur
vōs obticēscēbāminī
eī / eae / ea obticēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obticēscar
tū obticēscēris
is / ea / id obticēscētur
nōs obticēscēmur
vōs obticēscēminī
eī / eae / ea obticēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obticēscar
tū obticēscāris
is / ea / id obticēscātur
nōs obticēscāmur
vōs obticēscāminī
eī / eae / ea obticēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obticēscerer
tū obticēscerēris
is / ea / id obticēscerētur
nōs obticēscerēmur
vōs obticēscerēminī
eī / eae / ea obticēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū obticēscere
vōs obticēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū obticēscitor
is / ea / id obticēscitor
eī / eae / ea obticēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obticēscī
Participium futūrum
— obticēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary