HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtestor — definición

Conjugation of obtestor

Regular CEFR B2
/[ɔpˈtɛs.tɔr]/

to beseech or implore, to beg Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtestor
obtestāris
is / ea / id obtestātur
nōs obtestāmur
vōs obtestāminī
eī / eae / ea obtestantur
Indicātīvus imperfectum
ego obtestābar
obtestābāris
is / ea / id obtestābātur
nōs obtestābāmur
vōs obtestābāminī
eī / eae / ea obtestābantur
Indicātīvus futūrum
ego obtestābor
obtestāberis
is / ea / id obtestābitur
nōs obtestābimur
vōs obtestābiminī
eī / eae / ea obtestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtester
obtestēris
is / ea / id obtestētur
nōs obtestēmur
vōs obtestēminī
eī / eae / ea obtestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtestārer
obtestārēris
is / ea / id obtestārētur
nōs obtestārēmur
vōs obtestārēminī
eī / eae / ea obtestārentur
Imperātīvus praesēns
obtestāre
vōs obtestāminī
Imperātīvus futūrum
obtestātor
is / ea / id obtestātor
eī / eae / ea obtestantor
Īnfīnītīvus praesēns
obtestārī
Īnfīnītīvus perfectum
obtestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtestātūrum esse
Participium praesēns
obtestāns
Participium futūrum
obtestātūrus
Gerundium (genitīvus)
obtestandī
Gerundium (datīvus)
obtestandō
Gerundium (accūsātīvus)
obtestandum
Gerundium (ablātīvus)
obtestandō
Supīnum (accūsātīvus)
obtestātum
Supīnum (ablātīvus)
obtestātū

Vox passīva

Participium futūrum
obtestandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary