HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtestor — definition

Conjugation of obtestor

Regular CEFR B2
[ɔpˈtɛs.tɔr]

to beseech or implore, to beg Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtestor
tū obtestāris
is / ea / id obtestātur
nōs obtestāmur
vōs obtestāminī
eī / eae / ea obtestantur
Indicātīvus imperfectum
ego obtestābar
tū obtestābāris
is / ea / id obtestābātur
nōs obtestābāmur
vōs obtestābāminī
eī / eae / ea obtestābantur
Indicātīvus futūrum
ego obtestābor
tū obtestāberis
is / ea / id obtestābitur
nōs obtestābimur
vōs obtestābiminī
eī / eae / ea obtestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtester
tū obtestēris
is / ea / id obtestētur
nōs obtestēmur
vōs obtestēminī
eī / eae / ea obtestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtestārer
tū obtestārēris
is / ea / id obtestārētur
nōs obtestārēmur
vōs obtestārēminī
eī / eae / ea obtestārentur
Imperātīvus praesēns
tū obtestāre
vōs obtestāminī
Imperātīvus futūrum
tū obtestātor
is / ea / id obtestātor
eī / eae / ea obtestantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtestārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtestātūrum esse
Participium praesēns
— obtestāns
Participium futūrum
— obtestātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtestandī
Gerundium (datīvus)
— obtestandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtestandum
Gerundium (ablātīvus)
— obtestandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtestātum
Supīnum (ablātīvus)
— obtestātū

Vox passīva

Participium futūrum
— obtestandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary