HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obticeo — definition

Conjugation of obticeo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtɪ.ke.oː]

to be silent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obticeō
obticēs
is / ea / id obticet
nōs obticēmus
vōs obticētis
eī / eae / ea obticent
Indicātīvus imperfectum
ego obticēbam
obticēbās
is / ea / id obticēbat
nōs obticēbāmus
vōs obticēbātis
eī / eae / ea obticēbant
Indicātīvus futūrum
ego obticēbō
obticēbis
is / ea / id obticēbit
nōs obticēbimus
vōs obticēbitis
eī / eae / ea obticēbunt
Coniūnctīvus praesēns
ego obticeam
obticeās
is / ea / id obticeat
nōs obticeāmus
vōs obticeātis
eī / eae / ea obticeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obticērem
obticērēs
is / ea / id obticēret
nōs obticērēmus
vōs obticērētis
eī / eae / ea obticērent
Imperātīvus praesēns
obticē
vōs obticēte
Imperātīvus futūrum
obticētō
is / ea / id obticētō
vōs obticētōte
eī / eae / ea obticentō
Īnfīnītīvus praesēns
obticēre
Participium praesēns
obticēns
Gerundium (genitīvus)
obticendī
Gerundium (datīvus)
obticendō
Gerundium (accūsātīvus)
obticendum
Gerundium (ablātīvus)
obticendō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary