HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obticeo — definición

Conjugation of obticeo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈtɪ.ke.oː]/

to be silent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obticeō
obticēs
is / ea / id obticet
nōs obticēmus
vōs obticētis
eī / eae / ea obticent
Indicātīvus imperfectum
ego obticēbam
obticēbās
is / ea / id obticēbat
nōs obticēbāmus
vōs obticēbātis
eī / eae / ea obticēbant
Indicātīvus futūrum
ego obticēbō
obticēbis
is / ea / id obticēbit
nōs obticēbimus
vōs obticēbitis
eī / eae / ea obticēbunt
Coniūnctīvus praesēns
ego obticeam
obticeās
is / ea / id obticeat
nōs obticeāmus
vōs obticeātis
eī / eae / ea obticeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obticērem
obticērēs
is / ea / id obticēret
nōs obticērēmus
vōs obticērētis
eī / eae / ea obticērent
Imperātīvus praesēns
obticē
vōs obticēte
Imperātīvus futūrum
obticētō
is / ea / id obticētō
vōs obticētōte
eī / eae / ea obticentō
Īnfīnītīvus praesēns
obticēre
Participium praesēns
obticēns
Gerundium (genitīvus)
obticendī
Gerundium (datīvus)
obticendō
Gerundium (accūsātīvus)
obticendum
Gerundium (ablātīvus)
obticendō

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary