Conjugation of obstrepo
/[ˈɔp.strɛ.poː]/to be troublesome to; annoy; impede, hinder Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obstrepō |
| tū | obstrepis |
| is / ea / id | obstrepit |
| nōs | obstrepimus |
| vōs | obstrepitis |
| eī / eae / ea | obstrepunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obstrepēbam |
| tū | obstrepēbās |
| is / ea / id | obstrepēbat |
| nōs | obstrepēbāmus |
| vōs | obstrepēbātis |
| eī / eae / ea | obstrepēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obstrepam |
| tū | obstrepēs |
| is / ea / id | obstrepet |
| nōs | obstrepēmus |
| vōs | obstrepētis |
| eī / eae / ea | obstrepent |
Indicātīvus perfectum
| ego | obstrepuī |
| tū | obstrepuistī |
| is / ea / id | obstrepuit |
| nōs | obstrepuimus |
| vōs | obstrepuistis |
| eī / eae / ea | obstrepuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obstrepueram |
| tū | obstrepuerās |
| is / ea / id | obstrepuerat |
| nōs | obstrepuerāmus |
| vōs | obstrepuerātis |
| eī / eae / ea | obstrepuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obstrepuerō |
| tū | obstrepueris |
| is / ea / id | obstrepuerit |
| nōs | obstrepuerimus |
| vōs | obstrepueritis |
| eī / eae / ea | obstrepuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obstrepam |
| tū | obstrepās |
| is / ea / id | obstrepat |
| nōs | obstrepāmus |
| vōs | obstrepātis |
| eī / eae / ea | obstrepant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obstreperem |
| tū | obstreperēs |
| is / ea / id | obstreperet |
| nōs | obstreperēmus |
| vōs | obstreperētis |
| eī / eae / ea | obstreperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obstrepuerim |
| tū | obstrepuerīs |
| is / ea / id | obstrepuerit |
| nōs | obstrepuerīmus |
| vōs | obstrepuerītis |
| eī / eae / ea | obstrepuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obstrepuissem |
| tū | obstrepuissēs |
| is / ea / id | obstrepuisset |
| nōs | obstrepuissēmus |
| vōs | obstrepuissētis |
| eī / eae / ea | obstrepuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obstrepe |
| vōs | obstrepite |
Imperātīvus futūrum
| tū | obstrepitō |
| is / ea / id | obstrepitō |
| vōs | obstrepitōte |
| eī / eae / ea | obstrepuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obstrepere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obstrepuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obstrepitūrum esse |
Participium praesēns
| — | obstrepēns |
Participium futūrum
| — | obstrepitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | obstrependī |
Gerundium (datīvus)
| — | obstrependō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obstrependum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obstrependō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | obstrepitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | obstrepitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obstrepor |
| tū | obstreperis |
| is / ea / id | obstrepitur |
| nōs | obstrepimur |
| vōs | obstrepiminī |
| eī / eae / ea | obstrepuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obstrepēbar |
| tū | obstrepēbāris |
| is / ea / id | obstrepēbātur |
| nōs | obstrepēbāmur |
| vōs | obstrepēbāminī |
| eī / eae / ea | obstrepēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obstrepar |
| tū | obstrepēris |
| is / ea / id | obstrepētur |
| nōs | obstrepēmur |
| vōs | obstrepēminī |
| eī / eae / ea | obstrepentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obstrepar |
| tū | obstrepāris |
| is / ea / id | obstrepātur |
| nōs | obstrepāmur |
| vōs | obstrepāminī |
| eī / eae / ea | obstrepantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obstreperer |
| tū | obstreperēris |
| is / ea / id | obstreperētur |
| nōs | obstreperēmur |
| vōs | obstreperēminī |
| eī / eae / ea | obstreperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obstrepere |
| vōs | obstrepiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obstrepitor |
| is / ea / id | obstrepitor |
| eī / eae / ea | obstrepuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obstrepī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obstrepitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obstrepitum īrī |
Participium perfectum
| — | obstrepitus |
Participium futūrum
| — | obstrependus |