HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obstrudo — definición

Conjugation of obstrudo

Regular CEFR B2
/[ɔpˈstruː.doː]/

to thrust, push or shove into or against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obstrūdō
obstrūdis
is / ea / id obstrūdit
nōs obstrūdimus
vōs obstrūditis
eī / eae / ea obstrūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego obstrūdēbam
obstrūdēbās
is / ea / id obstrūdēbat
nōs obstrūdēbāmus
vōs obstrūdēbātis
eī / eae / ea obstrūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego obstrūdam
obstrūdēs
is / ea / id obstrūdet
nōs obstrūdēmus
vōs obstrūdētis
eī / eae / ea obstrūdent
Indicātīvus perfectum
ego obstrūsī
obstrūsistī
is / ea / id obstrūsit
nōs obstrūsimus
vōs obstrūsistis
eī / eae / ea obstrūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obstrūseram
obstrūserās
is / ea / id obstrūserat
nōs obstrūserāmus
vōs obstrūserātis
eī / eae / ea obstrūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obstrūserō
obstrūseris
is / ea / id obstrūserit
nōs obstrūserimus
vōs obstrūseritis
eī / eae / ea obstrūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obstrūdam
obstrūdās
is / ea / id obstrūdat
nōs obstrūdāmus
vōs obstrūdātis
eī / eae / ea obstrūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstrūderem
obstrūderēs
is / ea / id obstrūderet
nōs obstrūderēmus
vōs obstrūderētis
eī / eae / ea obstrūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obstrūserim
obstrūserīs
is / ea / id obstrūserit
nōs obstrūserīmus
vōs obstrūserītis
eī / eae / ea obstrūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obstrūsissem
obstrūsissēs
is / ea / id obstrūsisset
nōs obstrūsissēmus
vōs obstrūsissētis
eī / eae / ea obstrūsissent
Imperātīvus praesēns
obstrūde
vōs obstrūdite
Imperātīvus futūrum
obstrūditō
is / ea / id obstrūditō
vōs obstrūditōte
eī / eae / ea obstrūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
obstrūdere
Īnfīnītīvus perfectum
obstrūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
obstrūsūrum esse
Participium praesēns
obstrūdēns
Participium futūrum
obstrūsūrus
Gerundium (genitīvus)
obstrūdendī
Gerundium (datīvus)
obstrūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
obstrūdendum
Gerundium (ablātīvus)
obstrūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
obstrūsum
Supīnum (ablātīvus)
obstrūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obstrūdor
obstrūderis
is / ea / id obstrūditur
nōs obstrūdimur
vōs obstrūdiminī
eī / eae / ea obstrūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obstrūdēbar
obstrūdēbāris
is / ea / id obstrūdēbātur
nōs obstrūdēbāmur
vōs obstrūdēbāminī
eī / eae / ea obstrūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obstrūdar
obstrūdēris
is / ea / id obstrūdētur
nōs obstrūdēmur
vōs obstrūdēminī
eī / eae / ea obstrūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obstrūdar
obstrūdāris
is / ea / id obstrūdātur
nōs obstrūdāmur
vōs obstrūdāminī
eī / eae / ea obstrūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstrūderer
obstrūderēris
is / ea / id obstrūderētur
nōs obstrūderēmur
vōs obstrūderēminī
eī / eae / ea obstrūderentur
Imperātīvus praesēns
obstrūdere
vōs obstrūdiminī
Imperātīvus futūrum
obstrūditor
is / ea / id obstrūditor
eī / eae / ea obstrūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
obstrūdī
Īnfīnītīvus perfectum
obstrūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obstrūsum īrī
Participium perfectum
obstrūsus
Participium futūrum
obstrūdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary