HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obstringo — definition

Conjugation of obstringo

Regular CEFR B2
[ɔpˈstrɪŋ.ɡoː]

to bind, tie or fetter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obstringō
tū obstringis
is / ea / id obstringit
nōs obstringimus
vōs obstringitis
eī / eae / ea obstringunt
Indicātīvus imperfectum
ego obstringēbam
tū obstringēbās
is / ea / id obstringēbat
nōs obstringēbāmus
vōs obstringēbātis
eī / eae / ea obstringēbant
Indicātīvus futūrum
ego obstringam
tū obstringēs
is / ea / id obstringet
nōs obstringēmus
vōs obstringētis
eī / eae / ea obstringent
Indicātīvus perfectum
ego obstrīnxī
tū obstrīnxistī
is / ea / id obstrīnxit
nōs obstrīnximus
vōs obstrīnxistis
eī / eae / ea obstrīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obstrīnxeram
tū obstrīnxerās
is / ea / id obstrīnxerat
nōs obstrīnxerāmus
vōs obstrīnxerātis
eī / eae / ea obstrīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obstrīnxerō
tū obstrīnxeris
is / ea / id obstrīnxerit
nōs obstrīnxerimus
vōs obstrīnxeritis
eī / eae / ea obstrīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obstringam
tū obstringās
is / ea / id obstringat
nōs obstringāmus
vōs obstringātis
eī / eae / ea obstringant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstringerem
tū obstringerēs
is / ea / id obstringeret
nōs obstringerēmus
vōs obstringerētis
eī / eae / ea obstringerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obstrīnxerim
tū obstrīnxerīs
is / ea / id obstrīnxerit
nōs obstrīnxerīmus
vōs obstrīnxerītis
eī / eae / ea obstrīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obstrīnxissem
tū obstrīnxissēs
is / ea / id obstrīnxisset
nōs obstrīnxissēmus
vōs obstrīnxissētis
eī / eae / ea obstrīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū obstringe
vōs obstringite
Imperātīvus futūrum
tū obstringitō
is / ea / id obstringitō
vōs obstringitōte
eī / eae / ea obstringuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obstringere
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrictūrum esse
Participium praesēns
— obstringēns
Participium futūrum
— obstrictūrus
Gerundium (genitīvus)
— obstringendī
Gerundium (datīvus)
— obstringendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obstringendum
Gerundium (ablātīvus)
— obstringendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obstrictum
Supīnum (ablātīvus)
— obstrictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obstringor
tū obstringeris
is / ea / id obstringitur
nōs obstringimur
vōs obstringiminī
eī / eae / ea obstringuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obstringēbar
tū obstringēbāris
is / ea / id obstringēbātur
nōs obstringēbāmur
vōs obstringēbāminī
eī / eae / ea obstringēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obstringar
tū obstringēris
is / ea / id obstringētur
nōs obstringēmur
vōs obstringēminī
eī / eae / ea obstringentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obstringar
tū obstringāris
is / ea / id obstringātur
nōs obstringāmur
vōs obstringāminī
eī / eae / ea obstringantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstringerer
tū obstringerēris
is / ea / id obstringerētur
nōs obstringerēmur
vōs obstringerēminī
eī / eae / ea obstringerentur
Imperātīvus praesēns
tū obstringere
vōs obstringiminī
Imperātīvus futūrum
tū obstringitor
is / ea / id obstringitor
eī / eae / ea obstringuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obstringī
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrictum īrī
Participium perfectum
— obstrictus
Participium futūrum
— obstringendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary