HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obstruo — definición

Conjugation of obstruo

Regular CEFR B1
/[ˈɔp.stru.oː]/

to build before or against; build, block, or wall up; stop up, barricade, render impassable Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obstruō
obstruis
is / ea / id obstruit
nōs obstruimus
vōs obstruitis
eī / eae / ea obstruunt
Indicātīvus imperfectum
ego obstruēbam
obstruēbās
is / ea / id obstruēbat
nōs obstruēbāmus
vōs obstruēbātis
eī / eae / ea obstruēbant
Indicātīvus futūrum
ego obstruam
obstruēs
is / ea / id obstruet
nōs obstruēmus
vōs obstruētis
eī / eae / ea obstruent
Indicātīvus perfectum
ego obstrūxī
obstrūxistī
is / ea / id obstrūxit
nōs obstrūximus
vōs obstrūxistis
eī / eae / ea obstrūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obstrūxeram
obstrūxerās
is / ea / id obstrūxerat
nōs obstrūxerāmus
vōs obstrūxerātis
eī / eae / ea obstrūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obstrūxerō
obstrūxeris
is / ea / id obstrūxerit
nōs obstrūxerimus
vōs obstrūxeritis
eī / eae / ea obstrūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obstruam
obstruās
is / ea / id obstruat
nōs obstruāmus
vōs obstruātis
eī / eae / ea obstruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstruerem
obstruerēs
is / ea / id obstrueret
nōs obstruerēmus
vōs obstruerētis
eī / eae / ea obstruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obstrūxerim
obstrūxerīs
is / ea / id obstrūxerit
nōs obstrūxerīmus
vōs obstrūxerītis
eī / eae / ea obstrūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obstrūxissem
obstrūxissēs
is / ea / id obstrūxisset
nōs obstrūxissēmus
vōs obstrūxissētis
eī / eae / ea obstrūxissent
Imperātīvus praesēns
obstrue
vōs obstruite
Imperātīvus futūrum
obstruitō
is / ea / id obstruitō
vōs obstruitōte
eī / eae / ea obstruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
obstruere
Īnfīnītīvus perfectum
obstrūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
obstrūctūrum esse
Participium praesēns
obstruēns
Participium futūrum
obstrūctūrus
Gerundium (genitīvus)
obstruendī
Gerundium (datīvus)
obstruendō
Gerundium (accūsātīvus)
obstruendum
Gerundium (ablātīvus)
obstruendō
Supīnum (accūsātīvus)
obstrūctum
Supīnum (ablātīvus)
obstrūctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obstruor
obstrueris
is / ea / id obstruitur
nōs obstruimur
vōs obstruiminī
eī / eae / ea obstruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obstruēbar
obstruēbāris
is / ea / id obstruēbātur
nōs obstruēbāmur
vōs obstruēbāminī
eī / eae / ea obstruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obstruar
obstruēris
is / ea / id obstruētur
nōs obstruēmur
vōs obstruēminī
eī / eae / ea obstruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obstruar
obstruāris
is / ea / id obstruātur
nōs obstruāmur
vōs obstruāminī
eī / eae / ea obstruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstruerer
obstruerēris
is / ea / id obstruerētur
nōs obstruerēmur
vōs obstruerēminī
eī / eae / ea obstruerentur
Imperātīvus praesēns
obstruere
vōs obstruiminī
Imperātīvus futūrum
obstruitor
is / ea / id obstruitor
eī / eae / ea obstruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
obstruī
Īnfīnītīvus perfectum
obstrūctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obstrūctum īrī
Participium perfectum
obstrūctus
Participium futūrum
obstruendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary