HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtego — definición

Conjugation of obtego

Regular CEFR B1
/[ˈɔp.tɛ.ɡoː]/

to veil, hide, conceal Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtegō
obtegis
is / ea / id obtegit
nōs obtegimus
vōs obtegitis
eī / eae / ea obtegunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtegēbam
obtegēbās
is / ea / id obtegēbat
nōs obtegēbāmus
vōs obtegēbātis
eī / eae / ea obtegēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtegam
obtegēs
is / ea / id obteget
nōs obtegēmus
vōs obtegētis
eī / eae / ea obtegent
Indicātīvus perfectum
ego obtēxī
obtēxistī
is / ea / id obtēxit
nōs obtēximus
vōs obtēxistis
eī / eae / ea obtēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtēxeram
obtēxerās
is / ea / id obtēxerat
nōs obtēxerāmus
vōs obtēxerātis
eī / eae / ea obtēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtēxerō
obtēxeris
is / ea / id obtēxerit
nōs obtēxerimus
vōs obtēxeritis
eī / eae / ea obtēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtegam
obtegās
is / ea / id obtegat
nōs obtegāmus
vōs obtegātis
eī / eae / ea obtegant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtegerem
obtegerēs
is / ea / id obtegeret
nōs obtegerēmus
vōs obtegerētis
eī / eae / ea obtegerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtēxerim
obtēxerīs
is / ea / id obtēxerit
nōs obtēxerīmus
vōs obtēxerītis
eī / eae / ea obtēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtēxissem
obtēxissēs
is / ea / id obtēxisset
nōs obtēxissēmus
vōs obtēxissētis
eī / eae / ea obtēxissent
Imperātīvus praesēns
obtege
vōs obtegite
Imperātīvus futūrum
obtegitō
is / ea / id obtegitō
vōs obtegitōte
eī / eae / ea obteguntō
Īnfīnītīvus praesēns
obtegere
Īnfīnītīvus perfectum
obtēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
obtēctūrum esse
Participium praesēns
obtegēns
Participium futūrum
obtēctūrus
Gerundium (genitīvus)
obtegendī
Gerundium (datīvus)
obtegendō
Gerundium (accūsātīvus)
obtegendum
Gerundium (ablātīvus)
obtegendō
Supīnum (accūsātīvus)
obtēctum
Supīnum (ablātīvus)
obtēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtegor
obtegeris
is / ea / id obtegitur
nōs obtegimur
vōs obtegiminī
eī / eae / ea obteguntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtegēbar
obtegēbāris
is / ea / id obtegēbātur
nōs obtegēbāmur
vōs obtegēbāminī
eī / eae / ea obtegēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtegar
obtegēris
is / ea / id obtegētur
nōs obtegēmur
vōs obtegēminī
eī / eae / ea obtegentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtegar
obtegāris
is / ea / id obtegātur
nōs obtegāmur
vōs obtegāminī
eī / eae / ea obtegantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtegerer
obtegerēris
is / ea / id obtegerētur
nōs obtegerēmur
vōs obtegerēminī
eī / eae / ea obtegerentur
Imperātīvus praesēns
obtegere
vōs obtegiminī
Imperātīvus futūrum
obtegitor
is / ea / id obtegitor
eī / eae / ea obteguntor
Īnfīnītīvus praesēns
obtegī
Īnfīnītīvus perfectum
obtēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtēctum īrī
Participium perfectum
obtēctus
Participium futūrum
obtegendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary