HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtego — definition

Conjugation of obtego

Regular CEFR B1
[ˈɔp.tɛ.ɡoː]

to veil, hide, conceal Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtegō
tū obtegis
is / ea / id obtegit
nōs obtegimus
vōs obtegitis
eī / eae / ea obtegunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtegēbam
tū obtegēbās
is / ea / id obtegēbat
nōs obtegēbāmus
vōs obtegēbātis
eī / eae / ea obtegēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtegam
tū obtegēs
is / ea / id obteget
nōs obtegēmus
vōs obtegētis
eī / eae / ea obtegent
Indicātīvus perfectum
ego obtēxī
tū obtēxistī
is / ea / id obtēxit
nōs obtēximus
vōs obtēxistis
eī / eae / ea obtēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtēxeram
tū obtēxerās
is / ea / id obtēxerat
nōs obtēxerāmus
vōs obtēxerātis
eī / eae / ea obtēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtēxerō
tū obtēxeris
is / ea / id obtēxerit
nōs obtēxerimus
vōs obtēxeritis
eī / eae / ea obtēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtegam
tū obtegās
is / ea / id obtegat
nōs obtegāmus
vōs obtegātis
eī / eae / ea obtegant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtegerem
tū obtegerēs
is / ea / id obtegeret
nōs obtegerēmus
vōs obtegerētis
eī / eae / ea obtegerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtēxerim
tū obtēxerīs
is / ea / id obtēxerit
nōs obtēxerīmus
vōs obtēxerītis
eī / eae / ea obtēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtēxissem
tū obtēxissēs
is / ea / id obtēxisset
nōs obtēxissēmus
vōs obtēxissētis
eī / eae / ea obtēxissent
Imperātīvus praesēns
tū obtege
vōs obtegite
Imperātīvus futūrum
tū obtegitō
is / ea / id obtegitō
vōs obtegitōte
eī / eae / ea obteguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtegere
Īnfīnītīvus perfectum
— obtēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtēctūrum esse
Participium praesēns
— obtegēns
Participium futūrum
— obtēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtegendī
Gerundium (datīvus)
— obtegendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtegendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtegendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtēctum
Supīnum (ablātīvus)
— obtēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtegor
tū obtegeris
is / ea / id obtegitur
nōs obtegimur
vōs obtegiminī
eī / eae / ea obteguntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtegēbar
tū obtegēbāris
is / ea / id obtegēbātur
nōs obtegēbāmur
vōs obtegēbāminī
eī / eae / ea obtegēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtegar
tū obtegēris
is / ea / id obtegētur
nōs obtegēmur
vōs obtegēminī
eī / eae / ea obtegentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtegar
tū obtegāris
is / ea / id obtegātur
nōs obtegāmur
vōs obtegāminī
eī / eae / ea obtegantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtegerer
tū obtegerēris
is / ea / id obtegerētur
nōs obtegerēmur
vōs obtegerēminī
eī / eae / ea obtegerentur
Imperātīvus praesēns
tū obtegere
vōs obtegiminī
Imperātīvus futūrum
tū obtegitor
is / ea / id obtegitor
eī / eae / ea obteguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtegī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtēctum īrī
Participium perfectum
— obtēctus
Participium futūrum
— obtegendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary