Conjugation of obsum
/[ˈɔp.sũː]/to be against, be prejudicial to, be opposed to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obsum |
| tū | obes |
| is / ea / id | obest |
| nōs | obsumus |
| vōs | obestis |
| eī / eae / ea | obsunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oberam |
| tū | oberās |
| is / ea / id | oberat |
| nōs | oberāmus |
| vōs | oberātis |
| eī / eae / ea | oberant |
Indicātīvus futūrum
| ego | oberō |
| tū | oberis |
| is / ea / id | oberit |
| nōs | oberimus |
| vōs | oberitis |
| eī / eae / ea | oberunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | obfuī |
| tū | obfuistī |
| is / ea / id | obfuit |
| nōs | obfuimus |
| vōs | obfuistis |
| eī / eae / ea | obfuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obfueram |
| tū | obfuerās |
| is / ea / id | obfuerat |
| nōs | obfuerāmus |
| vōs | obfuerātis |
| eī / eae / ea | obfuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obfuerō |
| tū | obfueris |
| is / ea / id | obfuerit |
| nōs | obfuerimus |
| vōs | obfueritis |
| eī / eae / ea | obfuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obsim |
| tū | obsīs |
| is / ea / id | obsit |
| nōs | obsīmus |
| vōs | obsītis |
| eī / eae / ea | obsint |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obessem |
| tū | obessēs |
| is / ea / id | obesset |
| nōs | obessēmus |
| vōs | obessētis |
| eī / eae / ea | obessent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obfuerim |
| tū | obfuerīs |
| is / ea / id | obfuerit |
| nōs | obfuerīmus |
| vōs | obfuerītis |
| eī / eae / ea | obfuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obfuissem |
| tū | obfuissēs |
| is / ea / id | obfuisset |
| nōs | obfuissēmus |
| vōs | obfuissētis |
| eī / eae / ea | obfuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obes |
| vōs | obeste |
Imperātīvus futūrum
| tū | obestō |
| is / ea / id | obestō |
| vōs | obestōte |
| eī / eae / ea | obsuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obesse |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obfuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obfutūrum esse |
Participium futūrum
| — | obfutūrus |