HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obsero — definición

Conjugation of obsero

Regular CEFR B1
/[ˈɔp.sɛ.roː]/

to sow thickly, to cover with seeds Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obserō
obserās
is / ea / id obserat
nōs obserāmus
vōs obserātis
eī / eae / ea obserant
Indicātīvus imperfectum
ego obserābam
obserābās
is / ea / id obserābat
nōs obserābāmus
vōs obserābātis
eī / eae / ea obserābant
Indicātīvus futūrum
ego obserābō
obserābis
is / ea / id obserābit
nōs obserābimus
vōs obserābitis
eī / eae / ea obserābunt
Indicātīvus perfectum
ego obserāvī
obserāvistī
is / ea / id obserāvit
nōs obserāvimus
vōs obserāvistis
eī / eae / ea obserāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obserāveram
obserāverās
is / ea / id obserāverat
nōs obserāverāmus
vōs obserāverātis
eī / eae / ea obserāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obserāverō
obserāveris
is / ea / id obserāverit
nōs obserāverimus
vōs obserāveritis
eī / eae / ea obserāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obserem
obserēs
is / ea / id obseret
nōs obserēmus
vōs obserētis
eī / eae / ea obserent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obserārem
obserārēs
is / ea / id obserāret
nōs obserārēmus
vōs obserārētis
eī / eae / ea obserārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obserāverim
obserāverīs
is / ea / id obserāverit
nōs obserāverīmus
vōs obserāverītis
eī / eae / ea obserāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obserāvissem
obserāvissēs
is / ea / id obserāvisset
nōs obserāvissēmus
vōs obserāvissētis
eī / eae / ea obserāvissent
Imperātīvus praesēns
obserā
vōs obserāte
Imperātīvus futūrum
obserātō
is / ea / id obserātō
vōs obserātōte
eī / eae / ea obserantō
Īnfīnītīvus praesēns
obserāre
Īnfīnītīvus perfectum
obserāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obserātūrum esse
Participium praesēns
obserāns
Participium futūrum
obserātūrus
Gerundium (genitīvus)
obserandī
Gerundium (datīvus)
obserandō
Gerundium (accūsātīvus)
obserandum
Gerundium (ablātīvus)
obserandō
Supīnum (accūsātīvus)
obserātum
Supīnum (ablātīvus)
obserātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obseror
obserāris
is / ea / id obserātur
nōs obserāmur
vōs obserāminī
eī / eae / ea obserantur
Indicātīvus imperfectum
ego obserābar
obserābāris
is / ea / id obserābātur
nōs obserābāmur
vōs obserābāminī
eī / eae / ea obserābantur
Indicātīvus futūrum
ego obserābor
obserāberis
is / ea / id obserābitur
nōs obserābimur
vōs obserābiminī
eī / eae / ea obserābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obserer
obserēris
is / ea / id obserētur
nōs obserēmur
vōs obserēminī
eī / eae / ea obserentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obserārer
obserārēris
is / ea / id obserārētur
nōs obserārēmur
vōs obserārēminī
eī / eae / ea obserārentur
Imperātīvus praesēns
obserāre
vōs obserāminī
Imperātīvus futūrum
obserātor
is / ea / id obserātor
eī / eae / ea obserantor
Īnfīnītīvus praesēns
obserārī
Īnfīnītīvus perfectum
obserātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obserātum īrī
Participium perfectum
obserātus
Participium futūrum
obserandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary