HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obsideo — definición

Conjugation of obsideo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈsɪ.de.oː]/

to besiege; hem in, beset, invest, blockade a place Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obsideō
obsidēs
is / ea / id obsidet
nōs obsidēmus
vōs obsidētis
eī / eae / ea obsident
Indicātīvus imperfectum
ego obsidēbam
obsidēbās
is / ea / id obsidēbat
nōs obsidēbāmus
vōs obsidēbātis
eī / eae / ea obsidēbant
Indicātīvus futūrum
ego obsidēbō
obsidēbis
is / ea / id obsidēbit
nōs obsidēbimus
vōs obsidēbitis
eī / eae / ea obsidēbunt
Indicātīvus perfectum
ego obsēdī
obsēdistī
is / ea / id obsēdit
nōs obsēdimus
vōs obsēdistis
eī / eae / ea obsēdērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obsēderam
obsēderās
is / ea / id obsēderat
nōs obsēderāmus
vōs obsēderātis
eī / eae / ea obsēderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obsēderō
obsēderis
is / ea / id obsēderit
nōs obsēderimus
vōs obsēderitis
eī / eae / ea obsēderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obsideam
obsideās
is / ea / id obsideat
nōs obsideāmus
vōs obsideātis
eī / eae / ea obsideant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsidērem
obsidērēs
is / ea / id obsidēret
nōs obsidērēmus
vōs obsidērētis
eī / eae / ea obsidērent
Coniūnctīvus perfectum
ego obsēderim
obsēderīs
is / ea / id obsēderit
nōs obsēderīmus
vōs obsēderītis
eī / eae / ea obsēderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obsēdissem
obsēdissēs
is / ea / id obsēdisset
nōs obsēdissēmus
vōs obsēdissētis
eī / eae / ea obsēdissent
Imperātīvus praesēns
obsidē
vōs obsidēte
Imperātīvus futūrum
obsidētō
is / ea / id obsidētō
vōs obsidētōte
eī / eae / ea obsidentō
Īnfīnītīvus praesēns
obsidēre
Īnfīnītīvus perfectum
obsēdisse
Īnfīnītīvus futūrum
obsessūrum esse
Participium praesēns
obsidēns
Participium futūrum
obsessūrus
Gerundium (genitīvus)
obsidendī
Gerundium (datīvus)
obsidendō
Gerundium (accūsātīvus)
obsidendum
Gerundium (ablātīvus)
obsidendō
Supīnum (accūsātīvus)
obsessum
Supīnum (ablātīvus)
obsessū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obsideor
obsidēris
is / ea / id obsidētur
nōs obsidēmur
vōs obsidēminī
eī / eae / ea obsidentur
Indicātīvus imperfectum
ego obsidēbar
obsidēbāris
is / ea / id obsidēbātur
nōs obsidēbāmur
vōs obsidēbāminī
eī / eae / ea obsidēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obsidēbor
obsidēberis
is / ea / id obsidēbitur
nōs obsidēbimur
vōs obsidēbiminī
eī / eae / ea obsidēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obsidear
obsideāris
is / ea / id obsideātur
nōs obsideāmur
vōs obsideāminī
eī / eae / ea obsideantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsidērer
obsidērēris
is / ea / id obsidērētur
nōs obsidērēmur
vōs obsidērēminī
eī / eae / ea obsidērentur
Imperātīvus praesēns
obsidēre
vōs obsidēminī
Imperātīvus futūrum
obsidētor
is / ea / id obsidētor
eī / eae / ea obsidentor
Īnfīnītīvus praesēns
obsidērī
Īnfīnītīvus perfectum
obsessum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obsessum īrī
Participium perfectum
obsessus
Participium futūrum
obsidendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary