HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← observo — definición

Conjugation of observo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈsɛr.woː]/

to observe, watch, pay attention to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego observō
observās
is / ea / id observat
nōs observāmus
vōs observātis
eī / eae / ea observant
Indicātīvus imperfectum
ego observābam
observābās
is / ea / id observābat
nōs observābāmus
vōs observābātis
eī / eae / ea observābant
Indicātīvus futūrum
ego observābō
observābis
is / ea / id observābit
nōs observābimus
vōs observābitis
eī / eae / ea observābunt
Indicātīvus perfectum
ego observāvī
observāvistī
is / ea / id observāvit
nōs observāvimus
vōs observāvistis
eī / eae / ea observāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego observāveram
observāverās
is / ea / id observāverat
nōs observāverāmus
vōs observāverātis
eī / eae / ea observāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego observāverō
observāveris
is / ea / id observāverit
nōs observāverimus
vōs observāveritis
eī / eae / ea observāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego observem
observēs
is / ea / id observet
nōs observēmus
vōs observētis
eī / eae / ea observent
Coniūnctīvus imperfectum
ego observārem
observārēs
is / ea / id observāret
nōs observārēmus
vōs observārētis
eī / eae / ea observārent
Coniūnctīvus perfectum
ego observāverim
observāverīs
is / ea / id observāverit
nōs observāverīmus
vōs observāverītis
eī / eae / ea observāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego observāvissem
observāvissēs
is / ea / id observāvisset
nōs observāvissēmus
vōs observāvissētis
eī / eae / ea observāvissent
Imperātīvus praesēns
observā
vōs observāte
Imperātīvus futūrum
observātō
is / ea / id observātō
vōs observātōte
eī / eae / ea observantō
Īnfīnītīvus praesēns
observāre
Īnfīnītīvus perfectum
observāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
observātūrum esse
Participium praesēns
observāns
Participium futūrum
observātūrus
Gerundium (genitīvus)
observandī
Gerundium (datīvus)
observandō
Gerundium (accūsātīvus)
observandum
Gerundium (ablātīvus)
observandō
Supīnum (accūsātīvus)
observātum
Supīnum (ablātīvus)
observātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego observor
observāris
is / ea / id observātur
nōs observāmur
vōs observāminī
eī / eae / ea observantur
Indicātīvus imperfectum
ego observābar
observābāris
is / ea / id observābātur
nōs observābāmur
vōs observābāminī
eī / eae / ea observābantur
Indicātīvus futūrum
ego observābor
observāberis
is / ea / id observābitur
nōs observābimur
vōs observābiminī
eī / eae / ea observābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego observer
observēris
is / ea / id observētur
nōs observēmur
vōs observēminī
eī / eae / ea observentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego observārer
observārēris
is / ea / id observārētur
nōs observārēmur
vōs observārēminī
eī / eae / ea observārentur
Imperātīvus praesēns
observāre
vōs observāminī
Imperātīvus futūrum
observātor
is / ea / id observātor
eī / eae / ea observantor
Īnfīnītīvus praesēns
observārī
Īnfīnītīvus perfectum
observātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
observātum īrī
Participium perfectum
observātus
Participium futūrum
observandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary