Conjugation of obsigno
/[ɔpˈsɪŋ.noː]/to pledge or mortgage under hand and seal Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obsignō |
| tū | obsignās |
| is / ea / id | obsignat |
| nōs | obsignāmus |
| vōs | obsignātis |
| eī / eae / ea | obsignant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obsignābam |
| tū | obsignābās |
| is / ea / id | obsignābat |
| nōs | obsignābāmus |
| vōs | obsignābātis |
| eī / eae / ea | obsignābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obsignābō |
| tū | obsignābis |
| is / ea / id | obsignābit |
| nōs | obsignābimus |
| vōs | obsignābitis |
| eī / eae / ea | obsignābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | obsignāvī |
| tū | obsignāvistī |
| is / ea / id | obsignāvit |
| nōs | obsignāvimus |
| vōs | obsignāvistis |
| eī / eae / ea | obsignāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obsignāveram |
| tū | obsignāverās |
| is / ea / id | obsignāverat |
| nōs | obsignāverāmus |
| vōs | obsignāverātis |
| eī / eae / ea | obsignāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obsignāverō |
| tū | obsignāveris |
| is / ea / id | obsignāverit |
| nōs | obsignāverimus |
| vōs | obsignāveritis |
| eī / eae / ea | obsignāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obsignem |
| tū | obsignēs |
| is / ea / id | obsignet |
| nōs | obsignēmus |
| vōs | obsignētis |
| eī / eae / ea | obsignent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obsignārem |
| tū | obsignārēs |
| is / ea / id | obsignāret |
| nōs | obsignārēmus |
| vōs | obsignārētis |
| eī / eae / ea | obsignārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obsignāverim |
| tū | obsignāverīs |
| is / ea / id | obsignāverit |
| nōs | obsignāverīmus |
| vōs | obsignāverītis |
| eī / eae / ea | obsignāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obsignāvissem |
| tū | obsignāvissēs |
| is / ea / id | obsignāvisset |
| nōs | obsignāvissēmus |
| vōs | obsignāvissētis |
| eī / eae / ea | obsignāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obsignā |
| vōs | obsignāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | obsignātō |
| is / ea / id | obsignātō |
| vōs | obsignātōte |
| eī / eae / ea | obsignantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obsignāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obsignāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obsignātūrum esse |
Participium praesēns
| — | obsignāns |
Participium futūrum
| — | obsignātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | obsignandī |
Gerundium (datīvus)
| — | obsignandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obsignandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obsignandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | obsignātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | obsignātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obsignor |
| tū | obsignāris |
| is / ea / id | obsignātur |
| nōs | obsignāmur |
| vōs | obsignāminī |
| eī / eae / ea | obsignantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obsignābar |
| tū | obsignābāris |
| is / ea / id | obsignābātur |
| nōs | obsignābāmur |
| vōs | obsignābāminī |
| eī / eae / ea | obsignābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obsignābor |
| tū | obsignāberis |
| is / ea / id | obsignābitur |
| nōs | obsignābimur |
| vōs | obsignābiminī |
| eī / eae / ea | obsignābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obsigner |
| tū | obsignēris |
| is / ea / id | obsignētur |
| nōs | obsignēmur |
| vōs | obsignēminī |
| eī / eae / ea | obsignentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obsignārer |
| tū | obsignārēris |
| is / ea / id | obsignārētur |
| nōs | obsignārēmur |
| vōs | obsignārēminī |
| eī / eae / ea | obsignārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obsignāre |
| vōs | obsignāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obsignātor |
| is / ea / id | obsignātor |
| eī / eae / ea | obsignantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obsignārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obsignātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obsignātum īrī |
Participium perfectum
| — | obsignātus |
Participium futūrum
| — | obsignandus |