HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obsigno — definition

Conjugation of obsigno

Regular CEFR B1
[ɔpˈsɪŋ.noː]

to pledge or mortgage under hand and seal Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obsignō
tū obsignās
is / ea / id obsignat
nōs obsignāmus
vōs obsignātis
eī / eae / ea obsignant
Indicātīvus imperfectum
ego obsignābam
tū obsignābās
is / ea / id obsignābat
nōs obsignābāmus
vōs obsignābātis
eī / eae / ea obsignābant
Indicātīvus futūrum
ego obsignābō
tū obsignābis
is / ea / id obsignābit
nōs obsignābimus
vōs obsignābitis
eī / eae / ea obsignābunt
Indicātīvus perfectum
ego obsignāvī
tū obsignāvistī
is / ea / id obsignāvit
nōs obsignāvimus
vōs obsignāvistis
eī / eae / ea obsignāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obsignāveram
tū obsignāverās
is / ea / id obsignāverat
nōs obsignāverāmus
vōs obsignāverātis
eī / eae / ea obsignāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obsignāverō
tū obsignāveris
is / ea / id obsignāverit
nōs obsignāverimus
vōs obsignāveritis
eī / eae / ea obsignāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obsignem
tū obsignēs
is / ea / id obsignet
nōs obsignēmus
vōs obsignētis
eī / eae / ea obsignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsignārem
tū obsignārēs
is / ea / id obsignāret
nōs obsignārēmus
vōs obsignārētis
eī / eae / ea obsignārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obsignāverim
tū obsignāverīs
is / ea / id obsignāverit
nōs obsignāverīmus
vōs obsignāverītis
eī / eae / ea obsignāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obsignāvissem
tū obsignāvissēs
is / ea / id obsignāvisset
nōs obsignāvissēmus
vōs obsignāvissētis
eī / eae / ea obsignāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obsignā
vōs obsignāte
Imperātīvus futūrum
tū obsignātō
is / ea / id obsignātō
vōs obsignātōte
eī / eae / ea obsignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obsignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obsignāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obsignātūrum esse
Participium praesēns
— obsignāns
Participium futūrum
— obsignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obsignandī
Gerundium (datīvus)
— obsignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obsignandum
Gerundium (ablātīvus)
— obsignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obsignātum
Supīnum (ablātīvus)
— obsignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obsignor
tū obsignāris
is / ea / id obsignātur
nōs obsignāmur
vōs obsignāminī
eī / eae / ea obsignantur
Indicātīvus imperfectum
ego obsignābar
tū obsignābāris
is / ea / id obsignābātur
nōs obsignābāmur
vōs obsignābāminī
eī / eae / ea obsignābantur
Indicātīvus futūrum
ego obsignābor
tū obsignāberis
is / ea / id obsignābitur
nōs obsignābimur
vōs obsignābiminī
eī / eae / ea obsignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obsigner
tū obsignēris
is / ea / id obsignētur
nōs obsignēmur
vōs obsignēminī
eī / eae / ea obsignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsignārer
tū obsignārēris
is / ea / id obsignārētur
nōs obsignārēmur
vōs obsignārēminī
eī / eae / ea obsignārentur
Imperātīvus praesēns
tū obsignāre
vōs obsignāminī
Imperātīvus futūrum
tū obsignātor
is / ea / id obsignātor
eī / eae / ea obsignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obsignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obsignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obsignātum īrī
Participium perfectum
— obsignātus
Participium futūrum
— obsignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary