HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inmitto — definición

Conjugation of inmitto

Regular CEFR B1
/[ɪmˈmɪt.toː]/

to send in, into or against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inmittō
inmittis
is / ea / id inmittit
nōs inmittimus
vōs inmittitis
eī / eae / ea inmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego inmittēbam
inmittēbās
is / ea / id inmittēbat
nōs inmittēbāmus
vōs inmittēbātis
eī / eae / ea inmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego inmittam
inmittēs
is / ea / id inmittet
nōs inmittēmus
vōs inmittētis
eī / eae / ea inmittent
Indicātīvus perfectum
ego inmīsī
inmīsistī
is / ea / id inmīsit
nōs inmīsimus
vōs inmīsistis
eī / eae / ea inmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inmīseram
inmīserās
is / ea / id inmīserat
nōs inmīserāmus
vōs inmīserātis
eī / eae / ea inmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inmīserō
inmīseris
is / ea / id inmīserit
nōs inmīserimus
vōs inmīseritis
eī / eae / ea inmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego inmittam
inmittās
is / ea / id inmittat
nōs inmittāmus
vōs inmittātis
eī / eae / ea inmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmitterem
inmitterēs
is / ea / id inmitteret
nōs inmitterēmus
vōs inmitterētis
eī / eae / ea inmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego inmīserim
inmīserīs
is / ea / id inmīserit
nōs inmīserīmus
vōs inmīserītis
eī / eae / ea inmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inmīsissem
inmīsissēs
is / ea / id inmīsisset
nōs inmīsissēmus
vōs inmīsissētis
eī / eae / ea inmīsissent
Imperātīvus praesēns
inmitte
vōs inmittite
Imperātīvus futūrum
inmittitō
is / ea / id inmittitō
vōs inmittitōte
eī / eae / ea inmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
inmittere
Īnfīnītīvus perfectum
inmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
inmissūrum esse
Participium praesēns
inmittēns
Participium futūrum
inmissūrus
Gerundium (genitīvus)
inmittendī
Gerundium (datīvus)
inmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
inmittendum
Gerundium (ablātīvus)
inmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
inmissum
Supīnum (ablātīvus)
inmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inmittor
inmitteris
is / ea / id inmittitur
nōs inmittimur
vōs inmittiminī
eī / eae / ea inmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inmittēbar
inmittēbāris
is / ea / id inmittēbātur
nōs inmittēbāmur
vōs inmittēbāminī
eī / eae / ea inmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inmittar
inmittēris
is / ea / id inmittētur
nōs inmittēmur
vōs inmittēminī
eī / eae / ea inmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego inmittar
inmittāris
is / ea / id inmittātur
nōs inmittāmur
vōs inmittāminī
eī / eae / ea inmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmitterer
inmitterēris
is / ea / id inmitterētur
nōs inmitterēmur
vōs inmitterēminī
eī / eae / ea inmitterentur
Imperātīvus praesēns
inmittere
vōs inmittiminī
Imperātīvus futūrum
inmittitor
is / ea / id inmittitor
eī / eae / ea inmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
inmittī
Īnfīnītīvus perfectum
inmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inmissum īrī
Participium perfectum
inmissus
Participium futūrum
inmittendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary