HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inmitto — definition

Conjugation of inmitto

Regular CEFR B1
[ɪmˈmɪt.toː]

to send in, into or against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inmittō
tū inmittis
is / ea / id inmittit
nōs inmittimus
vōs inmittitis
eī / eae / ea inmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego inmittēbam
tū inmittēbās
is / ea / id inmittēbat
nōs inmittēbāmus
vōs inmittēbātis
eī / eae / ea inmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego inmittam
tū inmittēs
is / ea / id inmittet
nōs inmittēmus
vōs inmittētis
eī / eae / ea inmittent
Indicātīvus perfectum
ego inmīsī
tū inmīsistī
is / ea / id inmīsit
nōs inmīsimus
vōs inmīsistis
eī / eae / ea inmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inmīseram
tū inmīserās
is / ea / id inmīserat
nōs inmīserāmus
vōs inmīserātis
eī / eae / ea inmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inmīserō
tū inmīseris
is / ea / id inmīserit
nōs inmīserimus
vōs inmīseritis
eī / eae / ea inmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego inmittam
tū inmittās
is / ea / id inmittat
nōs inmittāmus
vōs inmittātis
eī / eae / ea inmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmitterem
tū inmitterēs
is / ea / id inmitteret
nōs inmitterēmus
vōs inmitterētis
eī / eae / ea inmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego inmīserim
tū inmīserīs
is / ea / id inmīserit
nōs inmīserīmus
vōs inmīserītis
eī / eae / ea inmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inmīsissem
tū inmīsissēs
is / ea / id inmīsisset
nōs inmīsissēmus
vōs inmīsissētis
eī / eae / ea inmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū inmitte
vōs inmittite
Imperātīvus futūrum
tū inmittitō
is / ea / id inmittitō
vōs inmittitōte
eī / eae / ea inmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— inmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— inmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmissūrum esse
Participium praesēns
— inmittēns
Participium futūrum
— inmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— inmittendī
Gerundium (datīvus)
— inmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— inmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inmissum
Supīnum (ablātīvus)
— inmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inmittor
tū inmitteris
is / ea / id inmittitur
nōs inmittimur
vōs inmittiminī
eī / eae / ea inmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego inmittēbar
tū inmittēbāris
is / ea / id inmittēbātur
nōs inmittēbāmur
vōs inmittēbāminī
eī / eae / ea inmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inmittar
tū inmittēris
is / ea / id inmittētur
nōs inmittēmur
vōs inmittēminī
eī / eae / ea inmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego inmittar
tū inmittāris
is / ea / id inmittātur
nōs inmittāmur
vōs inmittāminī
eī / eae / ea inmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmitterer
tū inmitterēris
is / ea / id inmitterētur
nōs inmitterēmur
vōs inmitterēminī
eī / eae / ea inmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū inmittere
vōs inmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū inmittitor
is / ea / id inmittitor
eī / eae / ea inmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— inmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— inmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmissum īrī
Participium perfectum
— inmissus
Participium futūrum
— inmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary