HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← innitor — definición

Conjugation of innitor

Regular CEFR B1
/[ɪnˈniː.tɔr]/

to lean or rest upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego innītor
innīteris
is / ea / id innītitur
nōs innītimur
vōs innītiminī
eī / eae / ea innītuntur
Indicātīvus imperfectum
ego innītēbar
innītēbāris
is / ea / id innītēbātur
nōs innītēbāmur
vōs innītēbāminī
eī / eae / ea innītēbantur
Indicātīvus futūrum
ego innītar
innītēris
is / ea / id innītētur
nōs innītēmur
vōs innītēminī
eī / eae / ea innītentur
Coniūnctīvus praesēns
ego innītar
innītāris
is / ea / id innītātur
nōs innītāmur
vōs innītāminī
eī / eae / ea innītantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego innīterer
innīterēris
is / ea / id innīterētur
nōs innīterēmur
vōs innīterēminī
eī / eae / ea innīterentur
Imperātīvus praesēns
innītere
vōs innītiminī
Imperātīvus futūrum
innītitor
is / ea / id innītitor
eī / eae / ea innītuntor
Īnfīnītīvus praesēns
innītī
Īnfīnītīvus perfectum
innīxum esse
Īnfīnītīvus futūrum
innīxūrum esse
Participium praesēns
innītēns
Participium futūrum
innīxūrus
Gerundium (genitīvus)
innītendī
Gerundium (datīvus)
innītendō
Gerundium (accūsātīvus)
innītendum
Gerundium (ablātīvus)
innītendō
Supīnum (accūsātīvus)
innīxum
Supīnum (ablātīvus)
innīxū

Vox passīva

Participium futūrum
innītendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary