HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inmuto — definition

Conjugation of inmuto

Regular CEFR B1
[ɪmˈmuː.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inmūtō
tū inmūtās
is / ea / id inmūtat
nōs inmūtāmus
vōs inmūtātis
eī / eae / ea inmūtant
Indicātīvus imperfectum
ego inmūtābam
tū inmūtābās
is / ea / id inmūtābat
nōs inmūtābāmus
vōs inmūtābātis
eī / eae / ea inmūtābant
Indicātīvus futūrum
ego inmūtābō
tū inmūtābis
is / ea / id inmūtābit
nōs inmūtābimus
vōs inmūtābitis
eī / eae / ea inmūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego inmūtāvī
tū inmūtāvistī
is / ea / id inmūtāvit
nōs inmūtāvimus
vōs inmūtāvistis
eī / eae / ea inmūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inmūtāveram
tū inmūtāverās
is / ea / id inmūtāverat
nōs inmūtāverāmus
vōs inmūtāverātis
eī / eae / ea inmūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inmūtāverō
tū inmūtāveris
is / ea / id inmūtāverit
nōs inmūtāverimus
vōs inmūtāveritis
eī / eae / ea inmūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inmūtem
tū inmūtēs
is / ea / id inmūtet
nōs inmūtēmus
vōs inmūtētis
eī / eae / ea inmūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmūtārem
tū inmūtārēs
is / ea / id inmūtāret
nōs inmūtārēmus
vōs inmūtārētis
eī / eae / ea inmūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inmūtāverim
tū inmūtāverīs
is / ea / id inmūtāverit
nōs inmūtāverīmus
vōs inmūtāverītis
eī / eae / ea inmūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inmūtāvissem
tū inmūtāvissēs
is / ea / id inmūtāvisset
nōs inmūtāvissēmus
vōs inmūtāvissētis
eī / eae / ea inmūtāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inmūtā
vōs inmūtāte
Imperātīvus futūrum
tū inmūtātō
is / ea / id inmūtātō
vōs inmūtātōte
eī / eae / ea inmūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inmūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inmūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmūtātūrum esse
Participium praesēns
— inmūtāns
Participium futūrum
— inmūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inmūtandī
Gerundium (datīvus)
— inmūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inmūtandum
Gerundium (ablātīvus)
— inmūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inmūtātum
Supīnum (ablātīvus)
— inmūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inmūtor
tū inmūtāris
is / ea / id inmūtātur
nōs inmūtāmur
vōs inmūtāminī
eī / eae / ea inmūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego inmūtābar
tū inmūtābāris
is / ea / id inmūtābātur
nōs inmūtābāmur
vōs inmūtābāminī
eī / eae / ea inmūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego inmūtābor
tū inmūtāberis
is / ea / id inmūtābitur
nōs inmūtābimur
vōs inmūtābiminī
eī / eae / ea inmūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inmūter
tū inmūtēris
is / ea / id inmūtētur
nōs inmūtēmur
vōs inmūtēminī
eī / eae / ea inmūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inmūtārer
tū inmūtārēris
is / ea / id inmūtārētur
nōs inmūtārēmur
vōs inmūtārēminī
eī / eae / ea inmūtārentur
Imperātīvus praesēns
tū inmūtāre
vōs inmūtāminī
Imperātīvus futūrum
tū inmūtātor
is / ea / id inmūtātor
eī / eae / ea inmūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inmūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inmūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inmūtātum īrī
Participium perfectum
— inmūtātus
Participium futūrum
— inmūtandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary