Conjugation of ingredior
/[ɪŋˈɡrɛ.di.ɔr]/to enter upon, engage in, apply oneself to something Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ingredior |
| tū | ingrederis |
| is / ea / id | ingreditur |
| nōs | ingredimur |
| vōs | ingrediminī |
| eī / eae / ea | ingrediuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ingrediēbar |
| tū | ingrediēbāris |
| is / ea / id | ingrediēbātur |
| nōs | ingrediēbāmur |
| vōs | ingrediēbāminī |
| eī / eae / ea | ingrediēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ingrediar |
| tū | ingrediēris |
| is / ea / id | ingrediētur |
| nōs | ingrediēmur |
| vōs | ingrediēminī |
| eī / eae / ea | ingredientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ingrediar |
| tū | ingrediāris |
| is / ea / id | ingrediātur |
| nōs | ingrediāmur |
| vōs | ingrediāminī |
| eī / eae / ea | ingrediantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ingrederer |
| tū | ingrederēris |
| is / ea / id | ingrederētur |
| nōs | ingrederēmur |
| vōs | ingrederēminī |
| eī / eae / ea | ingrederentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ingredere |
| vōs | ingrediminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ingreditor |
| is / ea / id | ingreditor |
| eī / eae / ea | ingrediuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ingredī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ingressum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ingressūrum esse |
Participium praesēns
| — | ingrediēns |
Participium futūrum
| — | ingressūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | ingrediendī |
Gerundium (datīvus)
| — | ingrediendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ingrediendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ingrediendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | ingressum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | ingressū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | ingrediendus |