HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expilo — definition

Conjugation of expilo

Regular CEFR B1
[ɛkˈspiː.ɫoː]

to plunder, despoil, pillage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expīlō
tū expīlās
is / ea / id expīlat
nōs expīlāmus
vōs expīlātis
eī / eae / ea expīlant
Indicātīvus imperfectum
ego expīlābam
tū expīlābās
is / ea / id expīlābat
nōs expīlābāmus
vōs expīlābātis
eī / eae / ea expīlābant
Indicātīvus futūrum
ego expīlābō
tū expīlābis
is / ea / id expīlābit
nōs expīlābimus
vōs expīlābitis
eī / eae / ea expīlābunt
Indicātīvus perfectum
ego expīlāvī
tū expīlāvistī
is / ea / id expīlāvit
nōs expīlāvimus
vōs expīlāvistis
eī / eae / ea expīlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expīlāveram
tū expīlāverās
is / ea / id expīlāverat
nōs expīlāverāmus
vōs expīlāverātis
eī / eae / ea expīlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expīlāverō
tū expīlāveris
is / ea / id expīlāverit
nōs expīlāverimus
vōs expīlāveritis
eī / eae / ea expīlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expīlem
tū expīlēs
is / ea / id expīlet
nōs expīlēmus
vōs expīlētis
eī / eae / ea expīlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīlārem
tū expīlārēs
is / ea / id expīlāret
nōs expīlārēmus
vōs expīlārētis
eī / eae / ea expīlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expīlāverim
tū expīlāverīs
is / ea / id expīlāverit
nōs expīlāverīmus
vōs expīlāverītis
eī / eae / ea expīlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expīlāvissem
tū expīlāvissēs
is / ea / id expīlāvisset
nōs expīlāvissēmus
vōs expīlāvissētis
eī / eae / ea expīlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū expīlā
vōs expīlāte
Imperātīvus futūrum
tū expīlātō
is / ea / id expīlātō
vōs expīlātōte
eī / eae / ea expīlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— expīlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— expīlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— expīlātūrum esse
Participium praesēns
— expīlāns
Participium futūrum
— expīlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— expīlandī
Gerundium (datīvus)
— expīlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— expīlandum
Gerundium (ablātīvus)
— expīlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— expīlātum
Supīnum (ablātīvus)
— expīlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expīlor
tū expīlāris
is / ea / id expīlātur
nōs expīlāmur
vōs expīlāminī
eī / eae / ea expīlantur
Indicātīvus imperfectum
ego expīlābar
tū expīlābāris
is / ea / id expīlābātur
nōs expīlābāmur
vōs expīlābāminī
eī / eae / ea expīlābantur
Indicātīvus futūrum
ego expīlābor
tū expīlāberis
is / ea / id expīlābitur
nōs expīlābimur
vōs expīlābiminī
eī / eae / ea expīlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expīler
tū expīlēris
is / ea / id expīlētur
nōs expīlēmur
vōs expīlēminī
eī / eae / ea expīlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīlārer
tū expīlārēris
is / ea / id expīlārētur
nōs expīlārēmur
vōs expīlārēminī
eī / eae / ea expīlārentur
Imperātīvus praesēns
tū expīlāre
vōs expīlāminī
Imperātīvus futūrum
tū expīlātor
is / ea / id expīlātor
eī / eae / ea expīlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— expīlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— expīlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— expīlātum īrī
Participium perfectum
— expīlātus
Participium futūrum
— expīlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary