HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expilo — definición

Conjugation of expilo

Regular CEFR B1
/[ɛkˈspiː.ɫoː]/

to plunder, despoil, pillage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expīlō
expīlās
is / ea / id expīlat
nōs expīlāmus
vōs expīlātis
eī / eae / ea expīlant
Indicātīvus imperfectum
ego expīlābam
expīlābās
is / ea / id expīlābat
nōs expīlābāmus
vōs expīlābātis
eī / eae / ea expīlābant
Indicātīvus futūrum
ego expīlābō
expīlābis
is / ea / id expīlābit
nōs expīlābimus
vōs expīlābitis
eī / eae / ea expīlābunt
Indicātīvus perfectum
ego expīlāvī
expīlāvistī
is / ea / id expīlāvit
nōs expīlāvimus
vōs expīlāvistis
eī / eae / ea expīlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expīlāveram
expīlāverās
is / ea / id expīlāverat
nōs expīlāverāmus
vōs expīlāverātis
eī / eae / ea expīlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expīlāverō
expīlāveris
is / ea / id expīlāverit
nōs expīlāverimus
vōs expīlāveritis
eī / eae / ea expīlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expīlem
expīlēs
is / ea / id expīlet
nōs expīlēmus
vōs expīlētis
eī / eae / ea expīlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīlārem
expīlārēs
is / ea / id expīlāret
nōs expīlārēmus
vōs expīlārētis
eī / eae / ea expīlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expīlāverim
expīlāverīs
is / ea / id expīlāverit
nōs expīlāverīmus
vōs expīlāverītis
eī / eae / ea expīlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expīlāvissem
expīlāvissēs
is / ea / id expīlāvisset
nōs expīlāvissēmus
vōs expīlāvissētis
eī / eae / ea expīlāvissent
Imperātīvus praesēns
expīlā
vōs expīlāte
Imperātīvus futūrum
expīlātō
is / ea / id expīlātō
vōs expīlātōte
eī / eae / ea expīlantō
Īnfīnītīvus praesēns
expīlāre
Īnfīnītīvus perfectum
expīlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
expīlātūrum esse
Participium praesēns
expīlāns
Participium futūrum
expīlātūrus
Gerundium (genitīvus)
expīlandī
Gerundium (datīvus)
expīlandō
Gerundium (accūsātīvus)
expīlandum
Gerundium (ablātīvus)
expīlandō
Supīnum (accūsātīvus)
expīlātum
Supīnum (ablātīvus)
expīlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expīlor
expīlāris
is / ea / id expīlātur
nōs expīlāmur
vōs expīlāminī
eī / eae / ea expīlantur
Indicātīvus imperfectum
ego expīlābar
expīlābāris
is / ea / id expīlābātur
nōs expīlābāmur
vōs expīlābāminī
eī / eae / ea expīlābantur
Indicātīvus futūrum
ego expīlābor
expīlāberis
is / ea / id expīlābitur
nōs expīlābimur
vōs expīlābiminī
eī / eae / ea expīlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expīler
expīlēris
is / ea / id expīlētur
nōs expīlēmur
vōs expīlēminī
eī / eae / ea expīlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīlārer
expīlārēris
is / ea / id expīlārētur
nōs expīlārēmur
vōs expīlārēminī
eī / eae / ea expīlārentur
Imperātīvus praesēns
expīlāre
vōs expīlāminī
Imperātīvus futūrum
expīlātor
is / ea / id expīlātor
eī / eae / ea expīlantor
Īnfīnītīvus praesēns
expīlārī
Īnfīnītīvus perfectum
expīlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
expīlātum īrī
Participium perfectum
expīlātus
Participium futūrum
expīlandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary