HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expiro — definition

Conjugation of expiro

Regular CEFR B1
[ɛkˈspiː.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expīrō
tū expīrās
is / ea / id expīrat
nōs expīrāmus
vōs expīrātis
eī / eae / ea expīrant
Indicātīvus imperfectum
ego expīrābam
tū expīrābās
is / ea / id expīrābat
nōs expīrābāmus
vōs expīrābātis
eī / eae / ea expīrābant
Indicātīvus futūrum
ego expīrābō
tū expīrābis
is / ea / id expīrābit
nōs expīrābimus
vōs expīrābitis
eī / eae / ea expīrābunt
Indicātīvus perfectum
ego expīrāvī
tū expīrāvistī
is / ea / id expīrāvit
nōs expīrāvimus
vōs expīrāvistis
eī / eae / ea expīrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expīrāveram
tū expīrāverās
is / ea / id expīrāverat
nōs expīrāverāmus
vōs expīrāverātis
eī / eae / ea expīrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expīrāverō
tū expīrāveris
is / ea / id expīrāverit
nōs expīrāverimus
vōs expīrāveritis
eī / eae / ea expīrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expīrem
tū expīrēs
is / ea / id expīret
nōs expīrēmus
vōs expīrētis
eī / eae / ea expīrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīrārem
tū expīrārēs
is / ea / id expīrāret
nōs expīrārēmus
vōs expīrārētis
eī / eae / ea expīrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expīrāverim
tū expīrāverīs
is / ea / id expīrāverit
nōs expīrāverīmus
vōs expīrāverītis
eī / eae / ea expīrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expīrāvissem
tū expīrāvissēs
is / ea / id expīrāvisset
nōs expīrāvissēmus
vōs expīrāvissētis
eī / eae / ea expīrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū expīrā
vōs expīrāte
Imperātīvus futūrum
tū expīrātō
is / ea / id expīrātō
vōs expīrātōte
eī / eae / ea expīrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— expīrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— expīrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— expīrātūrum esse
Participium praesēns
— expīrāns
Participium futūrum
— expīrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— expīrandī
Gerundium (datīvus)
— expīrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— expīrandum
Gerundium (ablātīvus)
— expīrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— expīrātum
Supīnum (ablātīvus)
— expīrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expīror
tū expīrāris
is / ea / id expīrātur
nōs expīrāmur
vōs expīrāminī
eī / eae / ea expīrantur
Indicātīvus imperfectum
ego expīrābar
tū expīrābāris
is / ea / id expīrābātur
nōs expīrābāmur
vōs expīrābāminī
eī / eae / ea expīrābantur
Indicātīvus futūrum
ego expīrābor
tū expīrāberis
is / ea / id expīrābitur
nōs expīrābimur
vōs expīrābiminī
eī / eae / ea expīrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expīrer
tū expīrēris
is / ea / id expīrētur
nōs expīrēmur
vōs expīrēminī
eī / eae / ea expīrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīrārer
tū expīrārēris
is / ea / id expīrārētur
nōs expīrārēmur
vōs expīrārēminī
eī / eae / ea expīrārentur
Imperātīvus praesēns
tū expīrāre
vōs expīrāminī
Imperātīvus futūrum
tū expīrātor
is / ea / id expīrātor
eī / eae / ea expīrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— expīrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— expīrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— expīrātum īrī
Participium perfectum
— expīrātus
Participium futūrum
— expīrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary