HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expiro — definición

Conjugation of expiro

Regular CEFR B1
/[ɛkˈspiː.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expīrō
expīrās
is / ea / id expīrat
nōs expīrāmus
vōs expīrātis
eī / eae / ea expīrant
Indicātīvus imperfectum
ego expīrābam
expīrābās
is / ea / id expīrābat
nōs expīrābāmus
vōs expīrābātis
eī / eae / ea expīrābant
Indicātīvus futūrum
ego expīrābō
expīrābis
is / ea / id expīrābit
nōs expīrābimus
vōs expīrābitis
eī / eae / ea expīrābunt
Indicātīvus perfectum
ego expīrāvī
expīrāvistī
is / ea / id expīrāvit
nōs expīrāvimus
vōs expīrāvistis
eī / eae / ea expīrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expīrāveram
expīrāverās
is / ea / id expīrāverat
nōs expīrāverāmus
vōs expīrāverātis
eī / eae / ea expīrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expīrāverō
expīrāveris
is / ea / id expīrāverit
nōs expīrāverimus
vōs expīrāveritis
eī / eae / ea expīrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expīrem
expīrēs
is / ea / id expīret
nōs expīrēmus
vōs expīrētis
eī / eae / ea expīrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīrārem
expīrārēs
is / ea / id expīrāret
nōs expīrārēmus
vōs expīrārētis
eī / eae / ea expīrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expīrāverim
expīrāverīs
is / ea / id expīrāverit
nōs expīrāverīmus
vōs expīrāverītis
eī / eae / ea expīrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expīrāvissem
expīrāvissēs
is / ea / id expīrāvisset
nōs expīrāvissēmus
vōs expīrāvissētis
eī / eae / ea expīrāvissent
Imperātīvus praesēns
expīrā
vōs expīrāte
Imperātīvus futūrum
expīrātō
is / ea / id expīrātō
vōs expīrātōte
eī / eae / ea expīrantō
Īnfīnītīvus praesēns
expīrāre
Īnfīnītīvus perfectum
expīrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
expīrātūrum esse
Participium praesēns
expīrāns
Participium futūrum
expīrātūrus
Gerundium (genitīvus)
expīrandī
Gerundium (datīvus)
expīrandō
Gerundium (accūsātīvus)
expīrandum
Gerundium (ablātīvus)
expīrandō
Supīnum (accūsātīvus)
expīrātum
Supīnum (ablātīvus)
expīrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expīror
expīrāris
is / ea / id expīrātur
nōs expīrāmur
vōs expīrāminī
eī / eae / ea expīrantur
Indicātīvus imperfectum
ego expīrābar
expīrābāris
is / ea / id expīrābātur
nōs expīrābāmur
vōs expīrābāminī
eī / eae / ea expīrābantur
Indicātīvus futūrum
ego expīrābor
expīrāberis
is / ea / id expīrābitur
nōs expīrābimur
vōs expīrābiminī
eī / eae / ea expīrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expīrer
expīrēris
is / ea / id expīrētur
nōs expīrēmur
vōs expīrēminī
eī / eae / ea expīrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expīrārer
expīrārēris
is / ea / id expīrārētur
nōs expīrārēmur
vōs expīrārēminī
eī / eae / ea expīrārentur
Imperātīvus praesēns
expīrāre
vōs expīrāminī
Imperātīvus futūrum
expīrātor
is / ea / id expīrātor
eī / eae / ea expīrantor
Īnfīnītīvus praesēns
expīrārī
Īnfīnītīvus perfectum
expīrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
expīrātum īrī
Participium perfectum
expīrātus
Participium futūrum
expīrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary