HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← explano — definition

Conjugation of explano

Regular CEFR B1
[ɛkˈspɫaː.noː]

to flatten or spread out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego explānō
tū explānās
is / ea / id explānat
nōs explānāmus
vōs explānātis
eī / eae / ea explānant
Indicātīvus imperfectum
ego explānābam
tū explānābās
is / ea / id explānābat
nōs explānābāmus
vōs explānābātis
eī / eae / ea explānābant
Indicātīvus futūrum
ego explānābō
tū explānābis
is / ea / id explānābit
nōs explānābimus
vōs explānābitis
eī / eae / ea explānābunt
Indicātīvus perfectum
ego explānāvī
tū explānāvistī
is / ea / id explānāvit
nōs explānāvimus
vōs explānāvistis
eī / eae / ea explānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego explānāveram
tū explānāverās
is / ea / id explānāverat
nōs explānāverāmus
vōs explānāverātis
eī / eae / ea explānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego explānāverō
tū explānāveris
is / ea / id explānāverit
nōs explānāverimus
vōs explānāveritis
eī / eae / ea explānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego explānem
tū explānēs
is / ea / id explānet
nōs explānēmus
vōs explānētis
eī / eae / ea explānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego explānārem
tū explānārēs
is / ea / id explānāret
nōs explānārēmus
vōs explānārētis
eī / eae / ea explānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego explānāverim
tū explānāverīs
is / ea / id explānāverit
nōs explānāverīmus
vōs explānāverītis
eī / eae / ea explānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego explānāvissem
tū explānāvissēs
is / ea / id explānāvisset
nōs explānāvissēmus
vōs explānāvissētis
eī / eae / ea explānāvissent
Imperātīvus praesēns
tū explānā
vōs explānāte
Imperātīvus futūrum
tū explānātō
is / ea / id explānātō
vōs explānātōte
eī / eae / ea explānantō
Īnfīnītīvus praesēns
— explānāre
Īnfīnītīvus perfectum
— explānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— explānātūrum esse
Participium praesēns
— explānāns
Participium futūrum
— explānātūrus
Gerundium (genitīvus)
— explānandī
Gerundium (datīvus)
— explānandō
Gerundium (accūsātīvus)
— explānandum
Gerundium (ablātīvus)
— explānandō
Supīnum (accūsātīvus)
— explānātum
Supīnum (ablātīvus)
— explānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego explānor
tū explānāris
is / ea / id explānātur
nōs explānāmur
vōs explānāminī
eī / eae / ea explānantur
Indicātīvus imperfectum
ego explānābar
tū explānābāris
is / ea / id explānābātur
nōs explānābāmur
vōs explānābāminī
eī / eae / ea explānābantur
Indicātīvus futūrum
ego explānābor
tū explānāberis
is / ea / id explānābitur
nōs explānābimur
vōs explānābiminī
eī / eae / ea explānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego explāner
tū explānēris
is / ea / id explānētur
nōs explānēmur
vōs explānēminī
eī / eae / ea explānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego explānārer
tū explānārēris
is / ea / id explānārētur
nōs explānārēmur
vōs explānārēminī
eī / eae / ea explānārentur
Imperātīvus praesēns
tū explānāre
vōs explānāminī
Imperātīvus futūrum
tū explānātor
is / ea / id explānātor
eī / eae / ea explānantor
Īnfīnītīvus praesēns
— explānārī
Īnfīnītīvus perfectum
— explānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— explānātum īrī
Participium perfectum
— explānātus
Participium futūrum
— explānandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary