Conjugation of discupio
/[dɪsˈkʊ.pi.oː]/to desire, long for (especially as a lover) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discupiō |
| tū | discupis |
| is / ea / id | discupit |
| nōs | discupimus |
| vōs | discupitis |
| eī / eae / ea | discupiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discupiēbam |
| tū | discupiēbās |
| is / ea / id | discupiēbat |
| nōs | discupiēbāmus |
| vōs | discupiēbātis |
| eī / eae / ea | discupiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | discupiam |
| tū | discupiēs |
| is / ea / id | discupiet |
| nōs | discupiēmus |
| vōs | discupiētis |
| eī / eae / ea | discupient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discupiam |
| tū | discupiās |
| is / ea / id | discupiat |
| nōs | discupiāmus |
| vōs | discupiātis |
| eī / eae / ea | discupiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discuperem |
| tū | discuperēs |
| is / ea / id | discuperet |
| nōs | discuperēmus |
| vōs | discuperētis |
| eī / eae / ea | discuperent |
Imperātīvus praesēns
| tū | discupe |
| vōs | discupite |
Imperātīvus futūrum
| tū | discupitō |
| is / ea / id | discupitō |
| vōs | discupitōte |
| eī / eae / ea | discupiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discupere |
Participium praesēns
| — | discupiēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | discupiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | discupiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | discupiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | discupiendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discupior |
| tū | discuperis |
| is / ea / id | discupitur |
| nōs | discupimur |
| vōs | discupiminī |
| eī / eae / ea | discupiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discupiēbar |
| tū | discupiēbāris |
| is / ea / id | discupiēbātur |
| nōs | discupiēbāmur |
| vōs | discupiēbāminī |
| eī / eae / ea | discupiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | discupiar |
| tū | discupiēris |
| is / ea / id | discupiētur |
| nōs | discupiēmur |
| vōs | discupiēminī |
| eī / eae / ea | discupientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discupiar |
| tū | discupiāris |
| is / ea / id | discupiātur |
| nōs | discupiāmur |
| vōs | discupiāminī |
| eī / eae / ea | discupiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discuperer |
| tū | discuperēris |
| is / ea / id | discuperētur |
| nōs | discuperēmur |
| vōs | discuperēminī |
| eī / eae / ea | discuperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | discupere |
| vōs | discupiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | discupitor |
| is / ea / id | discupitor |
| eī / eae / ea | discupiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discupī |
Participium futūrum
| — | discupiendus |