HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discumbo — definición

Conjugation of discumbo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈkʊm.boː]/

to recline at table (to eat) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discumbō
discumbis
is / ea / id discumbit
nōs discumbimus
vōs discumbitis
eī / eae / ea discumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego discumbēbam
discumbēbās
is / ea / id discumbēbat
nōs discumbēbāmus
vōs discumbēbātis
eī / eae / ea discumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego discumbam
discumbēs
is / ea / id discumbet
nōs discumbēmus
vōs discumbētis
eī / eae / ea discumbent
Indicātīvus perfectum
ego discubuī
discubuistī
is / ea / id discubuit
nōs discubuimus
vōs discubuistis
eī / eae / ea discubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discubueram
discubuerās
is / ea / id discubuerat
nōs discubuerāmus
vōs discubuerātis
eī / eae / ea discubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discubuerō
discubueris
is / ea / id discubuerit
nōs discubuerimus
vōs discubueritis
eī / eae / ea discubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego discumbam
discumbās
is / ea / id discumbat
nōs discumbāmus
vōs discumbātis
eī / eae / ea discumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discumberem
discumberēs
is / ea / id discumberet
nōs discumberēmus
vōs discumberētis
eī / eae / ea discumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego discubuerim
discubuerīs
is / ea / id discubuerit
nōs discubuerīmus
vōs discubuerītis
eī / eae / ea discubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discubuissem
discubuissēs
is / ea / id discubuisset
nōs discubuissēmus
vōs discubuissētis
eī / eae / ea discubuissent
Imperātīvus praesēns
discumbe
vōs discumbite
Imperātīvus futūrum
discumbitō
is / ea / id discumbitō
vōs discumbitōte
eī / eae / ea discumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
discumbere
Īnfīnītīvus perfectum
discubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
discubitūrum esse
Participium praesēns
discumbēns
Participium futūrum
discubitūrus
Gerundium (genitīvus)
discumbendī
Gerundium (datīvus)
discumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
discumbendum
Gerundium (ablātīvus)
discumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
discubitum
Supīnum (ablātīvus)
discubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discumbor
discumberis
is / ea / id discumbitur
nōs discumbimur
vōs discumbiminī
eī / eae / ea discumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego discumbēbar
discumbēbāris
is / ea / id discumbēbātur
nōs discumbēbāmur
vōs discumbēbāminī
eī / eae / ea discumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discumbar
discumbēris
is / ea / id discumbētur
nōs discumbēmur
vōs discumbēminī
eī / eae / ea discumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discumbar
discumbāris
is / ea / id discumbātur
nōs discumbāmur
vōs discumbāminī
eī / eae / ea discumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discumberer
discumberēris
is / ea / id discumberētur
nōs discumberēmur
vōs discumberēminī
eī / eae / ea discumberentur
Imperātīvus praesēns
discumbere
vōs discumbiminī
Imperātīvus futūrum
discumbitor
is / ea / id discumbitor
eī / eae / ea discumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
discumbī
Īnfīnītīvus perfectum
discubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
discubitum īrī
Participium perfectum
discubitus
Participium futūrum
discumbendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary