HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discumbo — definition

Conjugation of discumbo

Regular CEFR B2
[dɪsˈkʊm.boː]

to recline at table (to eat) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discumbō
tū discumbis
is / ea / id discumbit
nōs discumbimus
vōs discumbitis
eī / eae / ea discumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego discumbēbam
tū discumbēbās
is / ea / id discumbēbat
nōs discumbēbāmus
vōs discumbēbātis
eī / eae / ea discumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego discumbam
tū discumbēs
is / ea / id discumbet
nōs discumbēmus
vōs discumbētis
eī / eae / ea discumbent
Indicātīvus perfectum
ego discubuī
tū discubuistī
is / ea / id discubuit
nōs discubuimus
vōs discubuistis
eī / eae / ea discubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discubueram
tū discubuerās
is / ea / id discubuerat
nōs discubuerāmus
vōs discubuerātis
eī / eae / ea discubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discubuerō
tū discubueris
is / ea / id discubuerit
nōs discubuerimus
vōs discubueritis
eī / eae / ea discubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego discumbam
tū discumbās
is / ea / id discumbat
nōs discumbāmus
vōs discumbātis
eī / eae / ea discumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discumberem
tū discumberēs
is / ea / id discumberet
nōs discumberēmus
vōs discumberētis
eī / eae / ea discumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego discubuerim
tū discubuerīs
is / ea / id discubuerit
nōs discubuerīmus
vōs discubuerītis
eī / eae / ea discubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discubuissem
tū discubuissēs
is / ea / id discubuisset
nōs discubuissēmus
vōs discubuissētis
eī / eae / ea discubuissent
Imperātīvus praesēns
tū discumbe
vōs discumbite
Imperātīvus futūrum
tū discumbitō
is / ea / id discumbitō
vōs discumbitōte
eī / eae / ea discumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— discumbere
Īnfīnītīvus perfectum
— discubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— discubitūrum esse
Participium praesēns
— discumbēns
Participium futūrum
— discubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— discumbendī
Gerundium (datīvus)
— discumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— discumbendum
Gerundium (ablātīvus)
— discumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— discubitum
Supīnum (ablātīvus)
— discubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discumbor
tū discumberis
is / ea / id discumbitur
nōs discumbimur
vōs discumbiminī
eī / eae / ea discumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego discumbēbar
tū discumbēbāris
is / ea / id discumbēbātur
nōs discumbēbāmur
vōs discumbēbāminī
eī / eae / ea discumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discumbar
tū discumbēris
is / ea / id discumbētur
nōs discumbēmur
vōs discumbēminī
eī / eae / ea discumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discumbar
tū discumbāris
is / ea / id discumbātur
nōs discumbāmur
vōs discumbāminī
eī / eae / ea discumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discumberer
tū discumberēris
is / ea / id discumberētur
nōs discumberēmur
vōs discumberēminī
eī / eae / ea discumberentur
Imperātīvus praesēns
tū discumbere
vōs discumbiminī
Imperātīvus futūrum
tū discumbitor
is / ea / id discumbitor
eī / eae / ea discumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— discumbī
Īnfīnītīvus perfectum
— discubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— discubitum īrī
Participium perfectum
— discubitus
Participium futūrum
— discumbendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary