HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conplano — definición

Conjugation of conplano

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpɫaː.noː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conplānō
conplānās
is / ea / id conplānat
nōs conplānāmus
vōs conplānātis
eī / eae / ea conplānant
Indicātīvus imperfectum
ego conplānābam
conplānābās
is / ea / id conplānābat
nōs conplānābāmus
vōs conplānābātis
eī / eae / ea conplānābant
Indicātīvus futūrum
ego conplānābō
conplānābis
is / ea / id conplānābit
nōs conplānābimus
vōs conplānābitis
eī / eae / ea conplānābunt
Indicātīvus perfectum
ego conplānāvī
conplānāvistī
is / ea / id conplānāvit
nōs conplānāvimus
vōs conplānāvistis
eī / eae / ea conplānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplānāveram
conplānāverās
is / ea / id conplānāverat
nōs conplānāverāmus
vōs conplānāverātis
eī / eae / ea conplānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplānāverō
conplānāveris
is / ea / id conplānāverit
nōs conplānāverimus
vōs conplānāveritis
eī / eae / ea conplānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conplānem
conplānēs
is / ea / id conplānet
nōs conplānēmus
vōs conplānētis
eī / eae / ea conplānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplānārem
conplānārēs
is / ea / id conplānāret
nōs conplānārēmus
vōs conplānārētis
eī / eae / ea conplānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplānāverim
conplānāverīs
is / ea / id conplānāverit
nōs conplānāverīmus
vōs conplānāverītis
eī / eae / ea conplānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplānāvissem
conplānāvissēs
is / ea / id conplānāvisset
nōs conplānāvissēmus
vōs conplānāvissētis
eī / eae / ea conplānāvissent
Imperātīvus praesēns
conplānā
vōs conplānāte
Imperātīvus futūrum
conplānātō
is / ea / id conplānātō
vōs conplānātōte
eī / eae / ea conplānantō
Īnfīnītīvus praesēns
conplānāre
Īnfīnītīvus perfectum
conplānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conplānātūrum esse
Participium praesēns
conplānāns
Participium futūrum
conplānātūrus
Gerundium (genitīvus)
conplānandī
Gerundium (datīvus)
conplānandō
Gerundium (accūsātīvus)
conplānandum
Gerundium (ablātīvus)
conplānandō
Supīnum (accūsātīvus)
conplānātum
Supīnum (ablātīvus)
conplānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conplānor
conplānāris
is / ea / id conplānātur
nōs conplānāmur
vōs conplānāminī
eī / eae / ea conplānantur
Indicātīvus imperfectum
ego conplānābar
conplānābāris
is / ea / id conplānābātur
nōs conplānābāmur
vōs conplānābāminī
eī / eae / ea conplānābantur
Indicātīvus futūrum
ego conplānābor
conplānāberis
is / ea / id conplānābitur
nōs conplānābimur
vōs conplānābiminī
eī / eae / ea conplānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplāner
conplānēris
is / ea / id conplānētur
nōs conplānēmur
vōs conplānēminī
eī / eae / ea conplānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplānārer
conplānārēris
is / ea / id conplānārētur
nōs conplānārēmur
vōs conplānārēminī
eī / eae / ea conplānārentur
Imperātīvus praesēns
conplānāre
vōs conplānāminī
Imperātīvus futūrum
conplānātor
is / ea / id conplānātor
eī / eae / ea conplānantor
Īnfīnītīvus praesēns
conplānārī
Īnfīnītīvus perfectum
conplānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conplānātum īrī
Participium perfectum
conplānātus
Participium futūrum
conplānandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary