HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conplanto — definición

Conjugation of conplanto

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpɫan.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conplantō
conplantās
is / ea / id conplantat
nōs conplantāmus
vōs conplantātis
eī / eae / ea conplantant
Indicātīvus imperfectum
ego conplantābam
conplantābās
is / ea / id conplantābat
nōs conplantābāmus
vōs conplantābātis
eī / eae / ea conplantābant
Indicātīvus futūrum
ego conplantābō
conplantābis
is / ea / id conplantābit
nōs conplantābimus
vōs conplantābitis
eī / eae / ea conplantābunt
Indicātīvus perfectum
ego conplantāvī
conplantāvistī
is / ea / id conplantāvit
nōs conplantāvimus
vōs conplantāvistis
eī / eae / ea conplantāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplantāveram
conplantāverās
is / ea / id conplantāverat
nōs conplantāverāmus
vōs conplantāverātis
eī / eae / ea conplantāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplantāverō
conplantāveris
is / ea / id conplantāverit
nōs conplantāverimus
vōs conplantāveritis
eī / eae / ea conplantāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conplantem
conplantēs
is / ea / id conplantet
nōs conplantēmus
vōs conplantētis
eī / eae / ea conplantent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplantārem
conplantārēs
is / ea / id conplantāret
nōs conplantārēmus
vōs conplantārētis
eī / eae / ea conplantārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplantāverim
conplantāverīs
is / ea / id conplantāverit
nōs conplantāverīmus
vōs conplantāverītis
eī / eae / ea conplantāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplantāvissem
conplantāvissēs
is / ea / id conplantāvisset
nōs conplantāvissēmus
vōs conplantāvissētis
eī / eae / ea conplantāvissent
Imperātīvus praesēns
conplantā
vōs conplantāte
Imperātīvus futūrum
conplantātō
is / ea / id conplantātō
vōs conplantātōte
eī / eae / ea conplantantō
Īnfīnītīvus praesēns
conplantāre
Īnfīnītīvus perfectum
conplantāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conplantātūrum esse
Participium praesēns
conplantāns
Participium futūrum
conplantātūrus
Gerundium (genitīvus)
conplantandī
Gerundium (datīvus)
conplantandō
Gerundium (accūsātīvus)
conplantandum
Gerundium (ablātīvus)
conplantandō
Supīnum (accūsātīvus)
conplantātum
Supīnum (ablātīvus)
conplantātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conplantor
conplantāris
is / ea / id conplantātur
nōs conplantāmur
vōs conplantāminī
eī / eae / ea conplantantur
Indicātīvus imperfectum
ego conplantābar
conplantābāris
is / ea / id conplantābātur
nōs conplantābāmur
vōs conplantābāminī
eī / eae / ea conplantābantur
Indicātīvus futūrum
ego conplantābor
conplantāberis
is / ea / id conplantābitur
nōs conplantābimur
vōs conplantābiminī
eī / eae / ea conplantābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplanter
conplantēris
is / ea / id conplantētur
nōs conplantēmur
vōs conplantēminī
eī / eae / ea conplantentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplantārer
conplantārēris
is / ea / id conplantārētur
nōs conplantārēmur
vōs conplantārēminī
eī / eae / ea conplantārentur
Imperātīvus praesēns
conplantāre
vōs conplantāminī
Imperātīvus futūrum
conplantātor
is / ea / id conplantātor
eī / eae / ea conplantantor
Īnfīnītīvus praesēns
conplantārī
Īnfīnītīvus perfectum
conplantātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conplantātum īrī
Participium perfectum
conplantātus
Participium futūrum
conplantandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary