HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conplanto — definition

Conjugation of conplanto

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɫan.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conplantō
tū conplantās
is / ea / id conplantat
nōs conplantāmus
vōs conplantātis
eī / eae / ea conplantant
Indicātīvus imperfectum
ego conplantābam
tū conplantābās
is / ea / id conplantābat
nōs conplantābāmus
vōs conplantābātis
eī / eae / ea conplantābant
Indicātīvus futūrum
ego conplantābō
tū conplantābis
is / ea / id conplantābit
nōs conplantābimus
vōs conplantābitis
eī / eae / ea conplantābunt
Indicātīvus perfectum
ego conplantāvī
tū conplantāvistī
is / ea / id conplantāvit
nōs conplantāvimus
vōs conplantāvistis
eī / eae / ea conplantāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplantāveram
tū conplantāverās
is / ea / id conplantāverat
nōs conplantāverāmus
vōs conplantāverātis
eī / eae / ea conplantāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplantāverō
tū conplantāveris
is / ea / id conplantāverit
nōs conplantāverimus
vōs conplantāveritis
eī / eae / ea conplantāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conplantem
tū conplantēs
is / ea / id conplantet
nōs conplantēmus
vōs conplantētis
eī / eae / ea conplantent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplantārem
tū conplantārēs
is / ea / id conplantāret
nōs conplantārēmus
vōs conplantārētis
eī / eae / ea conplantārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplantāverim
tū conplantāverīs
is / ea / id conplantāverit
nōs conplantāverīmus
vōs conplantāverītis
eī / eae / ea conplantāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplantāvissem
tū conplantāvissēs
is / ea / id conplantāvisset
nōs conplantāvissēmus
vōs conplantāvissētis
eī / eae / ea conplantāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conplantā
vōs conplantāte
Imperātīvus futūrum
tū conplantātō
is / ea / id conplantātō
vōs conplantātōte
eī / eae / ea conplantantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conplantāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conplantāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conplantātūrum esse
Participium praesēns
— conplantāns
Participium futūrum
— conplantātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conplantandī
Gerundium (datīvus)
— conplantandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conplantandum
Gerundium (ablātīvus)
— conplantandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conplantātum
Supīnum (ablātīvus)
— conplantātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conplantor
tū conplantāris
is / ea / id conplantātur
nōs conplantāmur
vōs conplantāminī
eī / eae / ea conplantantur
Indicātīvus imperfectum
ego conplantābar
tū conplantābāris
is / ea / id conplantābātur
nōs conplantābāmur
vōs conplantābāminī
eī / eae / ea conplantābantur
Indicātīvus futūrum
ego conplantābor
tū conplantāberis
is / ea / id conplantābitur
nōs conplantābimur
vōs conplantābiminī
eī / eae / ea conplantābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplanter
tū conplantēris
is / ea / id conplantētur
nōs conplantēmur
vōs conplantēminī
eī / eae / ea conplantentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplantārer
tū conplantārēris
is / ea / id conplantārētur
nōs conplantārēmur
vōs conplantārēminī
eī / eae / ea conplantārentur
Imperātīvus praesēns
tū conplantāre
vōs conplantāminī
Imperātīvus futūrum
tū conplantātor
is / ea / id conplantātor
eī / eae / ea conplantantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conplantārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conplantātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conplantātum īrī
Participium perfectum
— conplantātus
Participium futūrum
— conplantandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary