HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conplico — definición

Conjugation of conplico

Regular CEFR B2
/[ˈkɔm.plɪ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conplicō
conplicās
is / ea / id conplicat
nōs conplicāmus
vōs conplicātis
eī / eae / ea conplicant
Indicātīvus imperfectum
ego conplicābam
conplicābās
is / ea / id conplicābat
nōs conplicābāmus
vōs conplicābātis
eī / eae / ea conplicābant
Indicātīvus futūrum
ego conplicābō
conplicābis
is / ea / id conplicābit
nōs conplicābimus
vōs conplicābitis
eī / eae / ea conplicābunt
Indicātīvus perfectum
ego conplicāvī
conplicāvistī
is / ea / id conplicāvit
nōs conplicāvimus
vōs conplicāvistis
eī / eae / ea conplicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplicāveram
conplicāverās
is / ea / id conplicāverat
nōs conplicāverāmus
vōs conplicāverātis
eī / eae / ea conplicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplicāverō
conplicāveris
is / ea / id conplicāverit
nōs conplicāverimus
vōs conplicāveritis
eī / eae / ea conplicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conplicem
conplicēs
is / ea / id conplicet
nōs conplicēmus
vōs conplicētis
eī / eae / ea conplicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplicārem
conplicārēs
is / ea / id conplicāret
nōs conplicārēmus
vōs conplicārētis
eī / eae / ea conplicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplicāverim
conplicāverīs
is / ea / id conplicāverit
nōs conplicāverīmus
vōs conplicāverītis
eī / eae / ea conplicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplicāvissem
conplicāvissēs
is / ea / id conplicāvisset
nōs conplicāvissēmus
vōs conplicāvissētis
eī / eae / ea conplicāvissent
Imperātīvus praesēns
conplicā
vōs conplicāte
Imperātīvus futūrum
conplicātō
is / ea / id conplicātō
vōs conplicātōte
eī / eae / ea conplicantō
Īnfīnītīvus praesēns
conplicāre
Īnfīnītīvus perfectum
conplicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conplicātūrum esse
Participium praesēns
conplicāns
Participium futūrum
conplicātūrus
Gerundium (genitīvus)
conplicandī
Gerundium (datīvus)
conplicandō
Gerundium (accūsātīvus)
conplicandum
Gerundium (ablātīvus)
conplicandō
Supīnum (accūsātīvus)
conplicātum
Supīnum (ablātīvus)
conplicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conplicor
conplicāris
is / ea / id conplicātur
nōs conplicāmur
vōs conplicāminī
eī / eae / ea conplicantur
Indicātīvus imperfectum
ego conplicābar
conplicābāris
is / ea / id conplicābātur
nōs conplicābāmur
vōs conplicābāminī
eī / eae / ea conplicābantur
Indicātīvus futūrum
ego conplicābor
conplicāberis
is / ea / id conplicābitur
nōs conplicābimur
vōs conplicābiminī
eī / eae / ea conplicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplicer
conplicēris
is / ea / id conplicētur
nōs conplicēmur
vōs conplicēminī
eī / eae / ea conplicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplicārer
conplicārēris
is / ea / id conplicārētur
nōs conplicārēmur
vōs conplicārēminī
eī / eae / ea conplicārentur
Imperātīvus praesēns
conplicāre
vōs conplicāminī
Imperātīvus futūrum
conplicātor
is / ea / id conplicātor
eī / eae / ea conplicantor
Īnfīnītīvus praesēns
conplicārī
Īnfīnītīvus perfectum
conplicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conplicātum īrī
Participium perfectum
conplicātus
Participium futūrum
conplicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary