HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpleo — definition

Conjugation of conpleo

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.pɫe.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpleō
tū conplēs
is / ea / id conplet
nōs conplēmus
vōs conplētis
eī / eae / ea conplent
Indicātīvus imperfectum
ego conplēbam
tū conplēbās
is / ea / id conplēbat
nōs conplēbāmus
vōs conplēbātis
eī / eae / ea conplēbant
Indicātīvus futūrum
ego conplēbō
tū conplēbis
is / ea / id conplēbit
nōs conplēbimus
vōs conplēbitis
eī / eae / ea conplēbunt
Indicātīvus perfectum
ego conplēvī
tū conplēvistī
is / ea / id conplēvit
nōs conplēvimus
vōs conplēvistis
eī / eae / ea conplēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplēveram
tū conplēverās
is / ea / id conplēverat
nōs conplēverāmus
vōs conplēverātis
eī / eae / ea conplēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplēverō
tū conplēveris
is / ea / id conplēverit
nōs conplēverimus
vōs conplēveritis
eī / eae / ea conplēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpleam
tū conpleās
is / ea / id conpleat
nōs conpleāmus
vōs conpleātis
eī / eae / ea conpleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplērem
tū conplērēs
is / ea / id conplēret
nōs conplērēmus
vōs conplērētis
eī / eae / ea conplērent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplēverim
tū conplēverīs
is / ea / id conplēverit
nōs conplēverīmus
vōs conplēverītis
eī / eae / ea conplēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplēvissem
tū conplēvissēs
is / ea / id conplēvisset
nōs conplēvissēmus
vōs conplēvissētis
eī / eae / ea conplēvissent
Imperātīvus praesēns
tū conplē
vōs conplēte
Imperātīvus futūrum
tū conplētō
is / ea / id conplētō
vōs conplētōte
eī / eae / ea conplentō
Īnfīnītīvus praesēns
— conplēre
Īnfīnītīvus perfectum
— conplēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conplētūrum esse
Participium praesēns
— conplēns
Participium futūrum
— conplētūrus
Gerundium (genitīvus)
— conplendī
Gerundium (datīvus)
— conplendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conplendum
Gerundium (ablātīvus)
— conplendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conplētum
Supīnum (ablātīvus)
— conplētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpleor
tū conplēris
is / ea / id conplētur
nōs conplēmur
vōs conplēminī
eī / eae / ea conplentur
Indicātīvus imperfectum
ego conplēbar
tū conplēbāris
is / ea / id conplēbātur
nōs conplēbāmur
vōs conplēbāminī
eī / eae / ea conplēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conplēbor
tū conplēberis
is / ea / id conplēbitur
nōs conplēbimur
vōs conplēbiminī
eī / eae / ea conplēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplear
tū conpleāris
is / ea / id conpleātur
nōs conpleāmur
vōs conpleāminī
eī / eae / ea conpleantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplērer
tū conplērēris
is / ea / id conplērētur
nōs conplērēmur
vōs conplērēminī
eī / eae / ea conplērentur
Imperātīvus praesēns
tū conplēre
vōs conplēminī
Imperātīvus futūrum
tū conplētor
is / ea / id conplētor
eī / eae / ea conplentor
Īnfīnītīvus praesēns
— conplērī
Īnfīnītīvus perfectum
— conplētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conplētum īrī
Participium perfectum
— conplētus
Participium futūrum
— conplendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary