HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpleo — definición

Conjugation of conpleo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔm.pɫe.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpleō
conplēs
is / ea / id conplet
nōs conplēmus
vōs conplētis
eī / eae / ea conplent
Indicātīvus imperfectum
ego conplēbam
conplēbās
is / ea / id conplēbat
nōs conplēbāmus
vōs conplēbātis
eī / eae / ea conplēbant
Indicātīvus futūrum
ego conplēbō
conplēbis
is / ea / id conplēbit
nōs conplēbimus
vōs conplēbitis
eī / eae / ea conplēbunt
Indicātīvus perfectum
ego conplēvī
conplēvistī
is / ea / id conplēvit
nōs conplēvimus
vōs conplēvistis
eī / eae / ea conplēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplēveram
conplēverās
is / ea / id conplēverat
nōs conplēverāmus
vōs conplēverātis
eī / eae / ea conplēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplēverō
conplēveris
is / ea / id conplēverit
nōs conplēverimus
vōs conplēveritis
eī / eae / ea conplēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpleam
conpleās
is / ea / id conpleat
nōs conpleāmus
vōs conpleātis
eī / eae / ea conpleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplērem
conplērēs
is / ea / id conplēret
nōs conplērēmus
vōs conplērētis
eī / eae / ea conplērent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplēverim
conplēverīs
is / ea / id conplēverit
nōs conplēverīmus
vōs conplēverītis
eī / eae / ea conplēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplēvissem
conplēvissēs
is / ea / id conplēvisset
nōs conplēvissēmus
vōs conplēvissētis
eī / eae / ea conplēvissent
Imperātīvus praesēns
conplē
vōs conplēte
Imperātīvus futūrum
conplētō
is / ea / id conplētō
vōs conplētōte
eī / eae / ea conplentō
Īnfīnītīvus praesēns
conplēre
Īnfīnītīvus perfectum
conplēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conplētūrum esse
Participium praesēns
conplēns
Participium futūrum
conplētūrus
Gerundium (genitīvus)
conplendī
Gerundium (datīvus)
conplendō
Gerundium (accūsātīvus)
conplendum
Gerundium (ablātīvus)
conplendō
Supīnum (accūsātīvus)
conplētum
Supīnum (ablātīvus)
conplētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpleor
conplēris
is / ea / id conplētur
nōs conplēmur
vōs conplēminī
eī / eae / ea conplentur
Indicātīvus imperfectum
ego conplēbar
conplēbāris
is / ea / id conplēbātur
nōs conplēbāmur
vōs conplēbāminī
eī / eae / ea conplēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conplēbor
conplēberis
is / ea / id conplēbitur
nōs conplēbimur
vōs conplēbiminī
eī / eae / ea conplēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplear
conpleāris
is / ea / id conpleātur
nōs conpleāmur
vōs conpleāminī
eī / eae / ea conpleantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplērer
conplērēris
is / ea / id conplērētur
nōs conplērēmur
vōs conplērēminī
eī / eae / ea conplērentur
Imperātīvus praesēns
conplēre
vōs conplēminī
Imperātīvus futūrum
conplētor
is / ea / id conplētor
eī / eae / ea conplentor
Īnfīnītīvus praesēns
conplērī
Īnfīnītīvus perfectum
conplētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conplētum īrī
Participium perfectum
conplētus
Participium futūrum
conplendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary