HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conplexo — definición

Conjugation of conplexo

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpɫɛk.soː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conplexō
conplexās
is / ea / id conplexat
nōs conplexāmus
vōs conplexātis
eī / eae / ea conplexant
Indicātīvus imperfectum
ego conplexābam
conplexābās
is / ea / id conplexābat
nōs conplexābāmus
vōs conplexābātis
eī / eae / ea conplexābant
Indicātīvus futūrum
ego conplexābō
conplexābis
is / ea / id conplexābit
nōs conplexābimus
vōs conplexābitis
eī / eae / ea conplexābunt
Indicātīvus perfectum
ego conplexāvī
conplexāvistī
is / ea / id conplexāvit
nōs conplexāvimus
vōs conplexāvistis
eī / eae / ea conplexāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conplexāveram
conplexāverās
is / ea / id conplexāverat
nōs conplexāverāmus
vōs conplexāverātis
eī / eae / ea conplexāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conplexāverō
conplexāveris
is / ea / id conplexāverit
nōs conplexāverimus
vōs conplexāveritis
eī / eae / ea conplexāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conplexem
conplexēs
is / ea / id conplexet
nōs conplexēmus
vōs conplexētis
eī / eae / ea conplexent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplexārem
conplexārēs
is / ea / id conplexāret
nōs conplexārēmus
vōs conplexārētis
eī / eae / ea conplexārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conplexāverim
conplexāverīs
is / ea / id conplexāverit
nōs conplexāverīmus
vōs conplexāverītis
eī / eae / ea conplexāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conplexāvissem
conplexāvissēs
is / ea / id conplexāvisset
nōs conplexāvissēmus
vōs conplexāvissētis
eī / eae / ea conplexāvissent
Imperātīvus praesēns
conplexā
vōs conplexāte
Imperātīvus futūrum
conplexātō
is / ea / id conplexātō
vōs conplexātōte
eī / eae / ea conplexantō
Īnfīnītīvus praesēns
conplexāre
Īnfīnītīvus perfectum
conplexāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conplexātūrum esse
Participium praesēns
conplexāns
Participium futūrum
conplexātūrus
Gerundium (genitīvus)
conplexandī
Gerundium (datīvus)
conplexandō
Gerundium (accūsātīvus)
conplexandum
Gerundium (ablātīvus)
conplexandō
Supīnum (accūsātīvus)
conplexātum
Supīnum (ablātīvus)
conplexātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conplexor
conplexāris
is / ea / id conplexātur
nōs conplexāmur
vōs conplexāminī
eī / eae / ea conplexantur
Indicātīvus imperfectum
ego conplexābar
conplexābāris
is / ea / id conplexābātur
nōs conplexābāmur
vōs conplexābāminī
eī / eae / ea conplexābantur
Indicātīvus futūrum
ego conplexābor
conplexāberis
is / ea / id conplexābitur
nōs conplexābimur
vōs conplexābiminī
eī / eae / ea conplexābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conplexer
conplexēris
is / ea / id conplexētur
nōs conplexēmur
vōs conplexēminī
eī / eae / ea conplexentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conplexārer
conplexārēris
is / ea / id conplexārētur
nōs conplexārēmur
vōs conplexārēminī
eī / eae / ea conplexārentur
Imperātīvus praesēns
conplexāre
vōs conplexāminī
Imperātīvus futūrum
conplexātor
is / ea / id conplexātor
eī / eae / ea conplexantor
Īnfīnītīvus praesēns
conplexārī
Īnfīnītīvus perfectum
conplexātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conplexātum īrī
Participium perfectum
conplexātus
Participium futūrum
conplexandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary