HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpono — definition

Conjugation of conpono

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.pɔ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpōnō
tū conpōnis
is / ea / id conpōnit
nōs conpōnimus
vōs conpōnitis
eī / eae / ea conpōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpōnēbam
tū conpōnēbās
is / ea / id conpōnēbat
nōs conpōnēbāmus
vōs conpōnēbātis
eī / eae / ea conpōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpōnam
tū conpōnēs
is / ea / id conpōnet
nōs conpōnēmus
vōs conpōnētis
eī / eae / ea conpōnent
Indicātīvus perfectum
ego conposuī
tū conposuistī
is / ea / id conposuit
nōs conposuimus
vōs conposuistis
eī / eae / ea conposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conposueram
tū conposuerās
is / ea / id conposuerat
nōs conposuerāmus
vōs conposuerātis
eī / eae / ea conposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conposuerō
tū conposueris
is / ea / id conposuerit
nōs conposuerimus
vōs conposueritis
eī / eae / ea conposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpōnam
tū conpōnās
is / ea / id conpōnat
nōs conpōnāmus
vōs conpōnātis
eī / eae / ea conpōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpōnerem
tū conpōnerēs
is / ea / id conpōneret
nōs conpōnerēmus
vōs conpōnerētis
eī / eae / ea conpōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conposuerim
tū conposuerīs
is / ea / id conposuerit
nōs conposuerīmus
vōs conposuerītis
eī / eae / ea conposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conposuissem
tū conposuissēs
is / ea / id conposuisset
nōs conposuissēmus
vōs conposuissētis
eī / eae / ea conposuissent
Imperātīvus praesēns
tū conpōne
vōs conpōnite
Imperātīvus futūrum
tū conpōnitō
is / ea / id conpōnitō
vōs conpōnitōte
eī / eae / ea conpōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— conposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpositūrum esse
Participium praesēns
— conpōnēns
Participium futūrum
— conpositūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpōnendī
Gerundium (datīvus)
— conpōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— conpōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpositum
Supīnum (ablātīvus)
— conpositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpōnor
tū conpōneris
is / ea / id conpōnitur
nōs conpōnimur
vōs conpōniminī
eī / eae / ea conpōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpōnēbar
tū conpōnēbāris
is / ea / id conpōnēbātur
nōs conpōnēbāmur
vōs conpōnēbāminī
eī / eae / ea conpōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpōnar
tū conpōnēris
is / ea / id conpōnētur
nōs conpōnēmur
vōs conpōnēminī
eī / eae / ea conpōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpōnar
tū conpōnāris
is / ea / id conpōnātur
nōs conpōnāmur
vōs conpōnāminī
eī / eae / ea conpōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpōnerer
tū conpōnerēris
is / ea / id conpōnerētur
nōs conpōnerēmur
vōs conpōnerēminī
eī / eae / ea conpōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū conpōnere
vōs conpōniminī
Imperātīvus futūrum
tū conpōnitor
is / ea / id conpōnitor
eī / eae / ea conpōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpositum īrī
Participium perfectum
— conpositus
Participium futūrum
— conpōnendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary