HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attero — definición

Conjugation of attero

Regular CEFR B1
/[ˈat.tɛ.roː]/

to weaken or impair; to attrit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego atterō
atteris
is / ea / id atterit
nōs atterimus
vōs atteritis
eī / eae / ea atterunt
Indicātīvus imperfectum
ego atterēbam
atterēbās
is / ea / id atterēbat
nōs atterēbāmus
vōs atterēbātis
eī / eae / ea atterēbant
Indicātīvus futūrum
ego atteram
atterēs
is / ea / id atteret
nōs atterēmus
vōs atterētis
eī / eae / ea atterent
Indicātīvus perfectum
ego attrīvī
attrīvistī
is / ea / id attrīvit
nōs attrīvimus
vōs attrīvistis
eī / eae / ea attrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attrīveram
attrīverās
is / ea / id attrīverat
nōs attrīverāmus
vōs attrīverātis
eī / eae / ea attrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attrīverō
attrīveris
is / ea / id attrīverit
nōs attrīverimus
vōs attrīveritis
eī / eae / ea attrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego atteram
atterās
is / ea / id atterat
nōs atterāmus
vōs atterātis
eī / eae / ea atterant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attererem
attererēs
is / ea / id attereret
nōs attererēmus
vōs attererētis
eī / eae / ea attererent
Coniūnctīvus perfectum
ego attrīverim
attrīverīs
is / ea / id attrīverit
nōs attrīverīmus
vōs attrīverītis
eī / eae / ea attrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attrīvissem
attrīvissēs
is / ea / id attrīvisset
nōs attrīvissēmus
vōs attrīvissētis
eī / eae / ea attrīvissent
Imperātīvus praesēns
attere
vōs atterite
Imperātīvus futūrum
atteritō
is / ea / id atteritō
vōs atteritōte
eī / eae / ea atteruntō
Īnfīnītīvus praesēns
atterere
Īnfīnītīvus perfectum
attrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
attrītūrum esse
Participium praesēns
atterēns
Participium futūrum
attrītūrus
Gerundium (genitīvus)
atterendī
Gerundium (datīvus)
atterendō
Gerundium (accūsātīvus)
atterendum
Gerundium (ablātīvus)
atterendō
Supīnum (accūsātīvus)
attrītum
Supīnum (ablātīvus)
attrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego atteror
attereris
is / ea / id atteritur
nōs atterimur
vōs atteriminī
eī / eae / ea atteruntur
Indicātīvus imperfectum
ego atterēbar
atterēbāris
is / ea / id atterēbātur
nōs atterēbāmur
vōs atterēbāminī
eī / eae / ea atterēbantur
Indicātīvus futūrum
ego atterar
atterēris
is / ea / id atterētur
nōs atterēmur
vōs atterēminī
eī / eae / ea atterentur
Coniūnctīvus praesēns
ego atterar
atterāris
is / ea / id atterātur
nōs atterāmur
vōs atterāminī
eī / eae / ea atterantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attererer
attererēris
is / ea / id attererētur
nōs attererēmur
vōs attererēminī
eī / eae / ea attererentur
Imperātīvus praesēns
atterere
vōs atteriminī
Imperātīvus futūrum
atteritor
is / ea / id atteritor
eī / eae / ea atteruntor
Īnfīnītīvus praesēns
atterī
Īnfīnītīvus perfectum
attrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attrītum īrī
Participium perfectum
attrītus
Participium futūrum
atterendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary