HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attitulo — definition

Conjugation of attitulo

Regular CEFR B2
[atˈtɪ.tʊ.ɫoː]

to name, entitle Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attitulō
tū attitulās
is / ea / id attitulat
nōs attitulāmus
vōs attitulātis
eī / eae / ea attitulant
Indicātīvus imperfectum
ego attitulābam
tū attitulābās
is / ea / id attitulābat
nōs attitulābāmus
vōs attitulābātis
eī / eae / ea attitulābant
Indicātīvus futūrum
ego attitulābō
tū attitulābis
is / ea / id attitulābit
nōs attitulābimus
vōs attitulābitis
eī / eae / ea attitulābunt
Indicātīvus perfectum
ego attitulāvī
tū attitulāvistī
is / ea / id attitulāvit
nōs attitulāvimus
vōs attitulāvistis
eī / eae / ea attitulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attitulāveram
tū attitulāverās
is / ea / id attitulāverat
nōs attitulāverāmus
vōs attitulāverātis
eī / eae / ea attitulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attitulāverō
tū attitulāveris
is / ea / id attitulāverit
nōs attitulāverimus
vōs attitulāveritis
eī / eae / ea attitulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego attitulem
tū attitulēs
is / ea / id attitulet
nōs attitulēmus
vōs attitulētis
eī / eae / ea attitulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attitulārem
tū attitulārēs
is / ea / id attitulāret
nōs attitulārēmus
vōs attitulārētis
eī / eae / ea attitulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attitulāverim
tū attitulāverīs
is / ea / id attitulāverit
nōs attitulāverīmus
vōs attitulāverītis
eī / eae / ea attitulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attitulāvissem
tū attitulāvissēs
is / ea / id attitulāvisset
nōs attitulāvissēmus
vōs attitulāvissētis
eī / eae / ea attitulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū attitulā
vōs attitulāte
Imperātīvus futūrum
tū attitulātō
is / ea / id attitulātō
vōs attitulātōte
eī / eae / ea attitulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— attitulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— attitulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attitulātūrum esse
Participium praesēns
— attitulāns
Participium futūrum
— attitulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— attitulandī
Gerundium (datīvus)
— attitulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— attitulandum
Gerundium (ablātīvus)
— attitulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— attitulātum
Supīnum (ablātīvus)
— attitulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attitulor
tū attitulāris
is / ea / id attitulātur
nōs attitulāmur
vōs attitulāminī
eī / eae / ea attitulantur
Indicātīvus imperfectum
ego attitulābar
tū attitulābāris
is / ea / id attitulābātur
nōs attitulābāmur
vōs attitulābāminī
eī / eae / ea attitulābantur
Indicātīvus futūrum
ego attitulābor
tū attitulāberis
is / ea / id attitulābitur
nōs attitulābimur
vōs attitulābiminī
eī / eae / ea attitulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attituler
tū attitulēris
is / ea / id attitulētur
nōs attitulēmur
vōs attitulēminī
eī / eae / ea attitulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attitulārer
tū attitulārēris
is / ea / id attitulārētur
nōs attitulārēmur
vōs attitulārēminī
eī / eae / ea attitulārentur
Imperātīvus praesēns
tū attitulāre
vōs attitulāminī
Imperātīvus futūrum
tū attitulātor
is / ea / id attitulātor
eī / eae / ea attitulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— attitulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— attitulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attitulātum īrī
Participium perfectum
— attitulātus
Participium futūrum
— attitulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary