HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attitulo — definición

Conjugation of attitulo

Regular CEFR B2
/[atˈtɪ.tʊ.ɫoː]/

to name, entitle Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attitulō
attitulās
is / ea / id attitulat
nōs attitulāmus
vōs attitulātis
eī / eae / ea attitulant
Indicātīvus imperfectum
ego attitulābam
attitulābās
is / ea / id attitulābat
nōs attitulābāmus
vōs attitulābātis
eī / eae / ea attitulābant
Indicātīvus futūrum
ego attitulābō
attitulābis
is / ea / id attitulābit
nōs attitulābimus
vōs attitulābitis
eī / eae / ea attitulābunt
Indicātīvus perfectum
ego attitulāvī
attitulāvistī
is / ea / id attitulāvit
nōs attitulāvimus
vōs attitulāvistis
eī / eae / ea attitulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attitulāveram
attitulāverās
is / ea / id attitulāverat
nōs attitulāverāmus
vōs attitulāverātis
eī / eae / ea attitulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attitulāverō
attitulāveris
is / ea / id attitulāverit
nōs attitulāverimus
vōs attitulāveritis
eī / eae / ea attitulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego attitulem
attitulēs
is / ea / id attitulet
nōs attitulēmus
vōs attitulētis
eī / eae / ea attitulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attitulārem
attitulārēs
is / ea / id attitulāret
nōs attitulārēmus
vōs attitulārētis
eī / eae / ea attitulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attitulāverim
attitulāverīs
is / ea / id attitulāverit
nōs attitulāverīmus
vōs attitulāverītis
eī / eae / ea attitulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attitulāvissem
attitulāvissēs
is / ea / id attitulāvisset
nōs attitulāvissēmus
vōs attitulāvissētis
eī / eae / ea attitulāvissent
Imperātīvus praesēns
attitulā
vōs attitulāte
Imperātīvus futūrum
attitulātō
is / ea / id attitulātō
vōs attitulātōte
eī / eae / ea attitulantō
Īnfīnītīvus praesēns
attitulāre
Īnfīnītīvus perfectum
attitulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
attitulātūrum esse
Participium praesēns
attitulāns
Participium futūrum
attitulātūrus
Gerundium (genitīvus)
attitulandī
Gerundium (datīvus)
attitulandō
Gerundium (accūsātīvus)
attitulandum
Gerundium (ablātīvus)
attitulandō
Supīnum (accūsātīvus)
attitulātum
Supīnum (ablātīvus)
attitulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attitulor
attitulāris
is / ea / id attitulātur
nōs attitulāmur
vōs attitulāminī
eī / eae / ea attitulantur
Indicātīvus imperfectum
ego attitulābar
attitulābāris
is / ea / id attitulābātur
nōs attitulābāmur
vōs attitulābāminī
eī / eae / ea attitulābantur
Indicātīvus futūrum
ego attitulābor
attitulāberis
is / ea / id attitulābitur
nōs attitulābimur
vōs attitulābiminī
eī / eae / ea attitulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attituler
attitulēris
is / ea / id attitulētur
nōs attitulēmur
vōs attitulēminī
eī / eae / ea attitulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attitulārer
attitulārēris
is / ea / id attitulārētur
nōs attitulārēmur
vōs attitulārēminī
eī / eae / ea attitulārentur
Imperātīvus praesēns
attitulāre
vōs attitulāminī
Imperātīvus futūrum
attitulātor
is / ea / id attitulātor
eī / eae / ea attitulantor
Īnfīnītīvus praesēns
attitulārī
Īnfīnītīvus perfectum
attitulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attitulātum īrī
Participium perfectum
attitulātus
Participium futūrum
attitulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary