Conjugation of attineo
/[atˈtɪ.ne.oː]/to hold possession of, retain, occupy, preserve, keep, guard Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attineō |
| tū | attinēs |
| is / ea / id | attinet |
| nōs | attinēmus |
| vōs | attinētis |
| eī / eae / ea | attinent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attinēbam |
| tū | attinēbās |
| is / ea / id | attinēbat |
| nōs | attinēbāmus |
| vōs | attinēbātis |
| eī / eae / ea | attinēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | attinēbō |
| tū | attinēbis |
| is / ea / id | attinēbit |
| nōs | attinēbimus |
| vōs | attinēbitis |
| eī / eae / ea | attinēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | attinuī |
| tū | attinuistī |
| is / ea / id | attinuit |
| nōs | attinuimus |
| vōs | attinuistis |
| eī / eae / ea | attinuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attinueram |
| tū | attinuerās |
| is / ea / id | attinuerat |
| nōs | attinuerāmus |
| vōs | attinuerātis |
| eī / eae / ea | attinuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attinuerō |
| tū | attinueris |
| is / ea / id | attinuerit |
| nōs | attinuerimus |
| vōs | attinueritis |
| eī / eae / ea | attinuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attineam |
| tū | attineās |
| is / ea / id | attineat |
| nōs | attineāmus |
| vōs | attineātis |
| eī / eae / ea | attineant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attinērem |
| tū | attinērēs |
| is / ea / id | attinēret |
| nōs | attinērēmus |
| vōs | attinērētis |
| eī / eae / ea | attinērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attinuerim |
| tū | attinuerīs |
| is / ea / id | attinuerit |
| nōs | attinuerīmus |
| vōs | attinuerītis |
| eī / eae / ea | attinuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attinuissem |
| tū | attinuissēs |
| is / ea / id | attinuisset |
| nōs | attinuissēmus |
| vōs | attinuissētis |
| eī / eae / ea | attinuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | attinē |
| vōs | attinēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | attinētō |
| is / ea / id | attinētō |
| vōs | attinētōte |
| eī / eae / ea | attinentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attinēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attinuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentūrum esse |
Participium praesēns
| — | attinēns |
Participium futūrum
| — | attentūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | attinendī |
Gerundium (datīvus)
| — | attinendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | attinendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | attinendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | attentum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | attentū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attineor |
| tū | attinēris |
| is / ea / id | attinētur |
| nōs | attinēmur |
| vōs | attinēminī |
| eī / eae / ea | attinentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attinēbar |
| tū | attinēbāris |
| is / ea / id | attinēbātur |
| nōs | attinēbāmur |
| vōs | attinēbāminī |
| eī / eae / ea | attinēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | attinēbor |
| tū | attinēberis |
| is / ea / id | attinēbitur |
| nōs | attinēbimur |
| vōs | attinēbiminī |
| eī / eae / ea | attinēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attinear |
| tū | attineāris |
| is / ea / id | attineātur |
| nōs | attineāmur |
| vōs | attineāminī |
| eī / eae / ea | attineantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attinērer |
| tū | attinērēris |
| is / ea / id | attinērētur |
| nōs | attinērēmur |
| vōs | attinērēminī |
| eī / eae / ea | attinērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attinēre |
| vōs | attinēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | attinētor |
| is / ea / id | attinētor |
| eī / eae / ea | attinentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attinērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attentum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentum īrī |
Participium perfectum
| — | attentus |
Participium futūrum
| — | attinendus |