HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attineo — definition

Conjugation of attineo

Regular CEFR B1
[atˈtɪ.ne.oː]

to hold possession of, retain, occupy, preserve, keep, guard Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attineō
tū attinēs
is / ea / id attinet
nōs attinēmus
vōs attinētis
eī / eae / ea attinent
Indicātīvus imperfectum
ego attinēbam
tū attinēbās
is / ea / id attinēbat
nōs attinēbāmus
vōs attinēbātis
eī / eae / ea attinēbant
Indicātīvus futūrum
ego attinēbō
tū attinēbis
is / ea / id attinēbit
nōs attinēbimus
vōs attinēbitis
eī / eae / ea attinēbunt
Indicātīvus perfectum
ego attinuī
tū attinuistī
is / ea / id attinuit
nōs attinuimus
vōs attinuistis
eī / eae / ea attinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attinueram
tū attinuerās
is / ea / id attinuerat
nōs attinuerāmus
vōs attinuerātis
eī / eae / ea attinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attinuerō
tū attinueris
is / ea / id attinuerit
nōs attinuerimus
vōs attinueritis
eī / eae / ea attinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attineam
tū attineās
is / ea / id attineat
nōs attineāmus
vōs attineātis
eī / eae / ea attineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attinērem
tū attinērēs
is / ea / id attinēret
nōs attinērēmus
vōs attinērētis
eī / eae / ea attinērent
Coniūnctīvus perfectum
ego attinuerim
tū attinuerīs
is / ea / id attinuerit
nōs attinuerīmus
vōs attinuerītis
eī / eae / ea attinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attinuissem
tū attinuissēs
is / ea / id attinuisset
nōs attinuissēmus
vōs attinuissētis
eī / eae / ea attinuissent
Imperātīvus praesēns
tū attinē
vōs attinēte
Imperātīvus futūrum
tū attinētō
is / ea / id attinētō
vōs attinētōte
eī / eae / ea attinentō
Īnfīnītīvus praesēns
— attinēre
Īnfīnītīvus perfectum
— attinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attentūrum esse
Participium praesēns
— attinēns
Participium futūrum
— attentūrus
Gerundium (genitīvus)
— attinendī
Gerundium (datīvus)
— attinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— attinendum
Gerundium (ablātīvus)
— attinendō
Supīnum (accūsātīvus)
— attentum
Supīnum (ablātīvus)
— attentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attineor
tū attinēris
is / ea / id attinētur
nōs attinēmur
vōs attinēminī
eī / eae / ea attinentur
Indicātīvus imperfectum
ego attinēbar
tū attinēbāris
is / ea / id attinēbātur
nōs attinēbāmur
vōs attinēbāminī
eī / eae / ea attinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego attinēbor
tū attinēberis
is / ea / id attinēbitur
nōs attinēbimur
vōs attinēbiminī
eī / eae / ea attinēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attinear
tū attineāris
is / ea / id attineātur
nōs attineāmur
vōs attineāminī
eī / eae / ea attineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attinērer
tū attinērēris
is / ea / id attinērētur
nōs attinērēmur
vōs attinērēminī
eī / eae / ea attinērentur
Imperātīvus praesēns
tū attinēre
vōs attinēminī
Imperātīvus futūrum
tū attinētor
is / ea / id attinētor
eī / eae / ea attinentor
Īnfīnītīvus praesēns
— attinērī
Īnfīnītīvus perfectum
— attentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attentum īrī
Participium perfectum
— attentus
Participium futūrum
— attinendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary