Conjugation of attingo
/[atˈtɪŋ.ɡoː]/to be similar; to belong, relate or appertain to, concern Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attingō |
| tū | attingis |
| is / ea / id | attingit |
| nōs | attingimus |
| vōs | attingitis |
| eī / eae / ea | attingunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attingēbam |
| tū | attingēbās |
| is / ea / id | attingēbat |
| nōs | attingēbāmus |
| vōs | attingēbātis |
| eī / eae / ea | attingēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | attingam |
| tū | attingēs |
| is / ea / id | attinget |
| nōs | attingēmus |
| vōs | attingētis |
| eī / eae / ea | attingent |
Indicātīvus perfectum
| ego | attigī |
| tū | attigistī |
| is / ea / id | attigit |
| nōs | attigimus |
| vōs | attigistis |
| eī / eae / ea | attigērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attigeram |
| tū | attigerās |
| is / ea / id | attigerat |
| nōs | attigerāmus |
| vōs | attigerātis |
| eī / eae / ea | attigerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attigerō |
| tū | attigeris |
| is / ea / id | attigerit |
| nōs | attigerimus |
| vōs | attigeritis |
| eī / eae / ea | attigerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attingam |
| tū | attingās |
| is / ea / id | attingat |
| nōs | attingāmus |
| vōs | attingātis |
| eī / eae / ea | attingant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attingerem |
| tū | attingerēs |
| is / ea / id | attingeret |
| nōs | attingerēmus |
| vōs | attingerētis |
| eī / eae / ea | attingerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attigerim |
| tū | attigerīs |
| is / ea / id | attigerit |
| nōs | attigerīmus |
| vōs | attigerītis |
| eī / eae / ea | attigerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attigissem |
| tū | attigissēs |
| is / ea / id | attigisset |
| nōs | attigissēmus |
| vōs | attigissētis |
| eī / eae / ea | attigissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | attinge |
| vōs | attingite |
Imperātīvus futūrum
| tū | attingitō |
| is / ea / id | attingitō |
| vōs | attingitōte |
| eī / eae / ea | attinguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attingere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attigisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attāctūrum esse |
Participium praesēns
| — | attingēns |
Participium futūrum
| — | attāctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | attingendī |
Gerundium (datīvus)
| — | attingendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | attingendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | attingendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | attāctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | attāctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attingor |
| tū | attingeris |
| is / ea / id | attingitur |
| nōs | attingimur |
| vōs | attingiminī |
| eī / eae / ea | attinguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attingēbar |
| tū | attingēbāris |
| is / ea / id | attingēbātur |
| nōs | attingēbāmur |
| vōs | attingēbāminī |
| eī / eae / ea | attingēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | attingar |
| tū | attingēris |
| is / ea / id | attingētur |
| nōs | attingēmur |
| vōs | attingēminī |
| eī / eae / ea | attingentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attingar |
| tū | attingāris |
| is / ea / id | attingātur |
| nōs | attingāmur |
| vōs | attingāminī |
| eī / eae / ea | attingantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attingerer |
| tū | attingerēris |
| is / ea / id | attingerētur |
| nōs | attingerēmur |
| vōs | attingerēminī |
| eī / eae / ea | attingerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attingere |
| vōs | attingiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | attingitor |
| is / ea / id | attingitor |
| eī / eae / ea | attinguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attingī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attāctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attāctum īrī |
Participium perfectum
| — | attāctus |
Participium futūrum
| — | attingendus |