HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attigo — definición

Conjugation of attigo

Regular CEFR B1
/[ˈat.tɪ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attigō
attigis
is / ea / id attigit
nōs attigimus
vōs attigitis
eī / eae / ea attigunt
Indicātīvus imperfectum
ego attigēbam
attigēbās
is / ea / id attigēbat
nōs attigēbāmus
vōs attigēbātis
eī / eae / ea attigēbant
Indicātīvus futūrum
ego attigam
attigēs
is / ea / id attiget
nōs attigēmus
vōs attigētis
eī / eae / ea attigent
Indicātīvus perfectum
ego attigī
attigistī
is / ea / id attigit
nōs attigimus
vōs attigistis
eī / eae / ea attigērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attigeram
attigerās
is / ea / id attigerat
nōs attigerāmus
vōs attigerātis
eī / eae / ea attigerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attigerō
attigeris
is / ea / id attigerit
nōs attigerimus
vōs attigeritis
eī / eae / ea attigerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attigam
attigās
is / ea / id attigat
nōs attigāmus
vōs attigātis
eī / eae / ea attigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attigerem
attigerēs
is / ea / id attigeret
nōs attigerēmus
vōs attigerētis
eī / eae / ea attigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego attigerim
attigerīs
is / ea / id attigerit
nōs attigerīmus
vōs attigerītis
eī / eae / ea attigerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attigissem
attigissēs
is / ea / id attigisset
nōs attigissēmus
vōs attigissētis
eī / eae / ea attigissent
Imperātīvus praesēns
attige
vōs attigite
Imperātīvus futūrum
attigitō
is / ea / id attigitō
vōs attigitōte
eī / eae / ea attiguntō
Īnfīnītīvus praesēns
attigere
Īnfīnītīvus perfectum
attigisse
Īnfīnītīvus futūrum
attāctūrum esse
Participium praesēns
attigēns
Participium futūrum
attāctūrus
Gerundium (genitīvus)
attigendī
Gerundium (datīvus)
attigendō
Gerundium (accūsātīvus)
attigendum
Gerundium (ablātīvus)
attigendō
Supīnum (accūsātīvus)
attāctum
Supīnum (ablātīvus)
attāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attigor
attigeris
is / ea / id attigitur
nōs attigimur
vōs attigiminī
eī / eae / ea attiguntur
Indicātīvus imperfectum
ego attigēbar
attigēbāris
is / ea / id attigēbātur
nōs attigēbāmur
vōs attigēbāminī
eī / eae / ea attigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego attigar
attigēris
is / ea / id attigētur
nōs attigēmur
vōs attigēminī
eī / eae / ea attigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego attigar
attigāris
is / ea / id attigātur
nōs attigāmur
vōs attigāminī
eī / eae / ea attigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attigerer
attigerēris
is / ea / id attigerētur
nōs attigerēmur
vōs attigerēminī
eī / eae / ea attigerentur
Imperātīvus praesēns
attigere
vōs attigiminī
Imperātīvus futūrum
attigitor
is / ea / id attigitor
eī / eae / ea attiguntor
Īnfīnītīvus praesēns
attigī
Īnfīnītīvus perfectum
attāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attāctum īrī
Participium perfectum
attāctus
Participium futūrum
attigendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary