Meaning of επίπληξη | Babel Free

Ορισμοί

1. η αυστηρή παρατήρηση, η οποία γίνεται, προφορικώς ή γραπτώς, σε κάποιον που διέπραξε σφάλμα, με σκοπό τη βελτίωση ή την τιμωρία του
2. η επίπληξη ως ποινή, συνήθως κατώτερη, που επιβάλλεται σε κάποιον είτε στα πλαίσια ορισμένης ιεραρχίας είτε από δικαστήριο.

Ισοδύναμα

Παραδείγματα

“Αφού δε συμμορφώνεται με τις επιπλήξεις, τιμώρησέ τον.”

“Ο μαθητής τιμωρήθηκε αυτή τη φορά με απλή επίπληξη, την επόμενη όμως φορά θα αποβληθεί.”

Επίπεδο CEFR