Conjugation of هار
to be destroyed, crash down, fall down, collapse Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَوْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | هُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَارَ |
| نَحْنُ | هُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُورُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُورُ |
| نَحْنُ | نَهُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُورُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُورُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُورَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُورَ |
| نَحْنُ | نَهُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُورُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُرْ |
| نَحْنُ | نَهُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُورُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُورُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَارَتْ |
| نَحْنُ | هُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُورِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهُورُ |
| نَحْنُ | نَهُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُورَ |
| نَحْنُ | نَهُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُرْ |
| نَحْنُ | نَهُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُورِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُرْنَ |