مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَيْض |
الْمَاضِي
| أَنَا | هِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَاضَ |
| نَحْنُ | هِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِيضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِيضُ |
| نَحْنُ | نَهِيضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِيضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِيضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِيضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِيضَ |
| نَحْنُ | نَهِيضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِيضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِيضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهِضْ |
| نَحْنُ | نَهِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِيضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِيضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِيضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَاضَتْ |
| نَحْنُ | هِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهِيضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهِيضُ |
| نَحْنُ | نَهِيضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهِيضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِيضَ |
| نَحْنُ | نَهِيضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهِيضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهِضْ |
| نَحْنُ | نَهِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هِيضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هِضْنَ |