Conjugation of هاون
haː.wa.nato be engaged in what is easy, to do what one finds brings ease or is easiest to do, to be one without stress or only doing what comes easy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُهَاوَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاوَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاوَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَاوَنَ |
| نَحْنُ | هَاوَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاوَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاوَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاوِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاوِنُ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاوِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاوِنَ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاوِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاوِنْ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاوِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاوِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاوَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاوَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَاوَنَتْ |
| نَحْنُ | هَاوَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاوَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاوَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاوِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاوِنُ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاوِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاوِنَ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاوِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاوِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاوِنْ |
| نَحْنُ | نُهَاوِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاوِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاوِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاوِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاوِنَّ |