← Powrót do wyszukiwania

Meaning of turkotać | Babel Free

Verb CEFR B2

/turˈkɔ.tat͡ɕ/

Definicje

wydawać niski, przerywany dźwięk, który powstaje przy uderzaniu twardych przedmiotów o powierzchnię lub o siebie nawzajem

Przykłady

“Bez przerwy dzień i noc jeździły tam małe żelazne wagoniki, turkocąc i zgrzytając, a przed oknami sterczał cienki blaszany dymiący komin.”

Poziom CEFR

B2

Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.

Zobacz także

turla turlać turlikać tusz tuszą tuszę